Verder naar bericht

Santa Marta & The Lost City

Santa Marta werd in 1525 gesticht door de Spanjaarden en is de oudste stad in Colombia. Voor de Spaanse verovering werd het gebied bewoond door de Tayrona indianen. Het grootste deel van de inheemse bevolking is uitgestorven door ziektes die de Spanjaarden met zich meebrachten. Een klein deel, dat naar de bergen vluchtte, heeft het overleefd. Zij leven tot op heden in Tayrona National Park. Een deel van het park is toegankelijk voor toeristen, waaronder de Lost City.

Santa Marta, hoe kom je er?

Ik reisde van Medellin naar Santa Marta met het vliegtuig. Het ticket kostte maar 40 euro en het is een uurtje vliegen. Als je direct vliegt that is. Ik had natuurlijk weer per ongeluk een vlucht gekozen met een overstap in Bogota. Beide vluchten werden ook nog eens geplaagd door enorme turbulentie waardoor ik compleet uitgeput en gestrest aankwam in Santa Marta. Volgende keer misschien toch maar weer met de bus.

Overigens een taxi van Medellin naar het vliegveld is behoorlijk duur. Ik betaalde zo’n 22 euro! Je kunt ook de bus pakken. Dit is een stuk goedkoper maar omdat ik een hele grote tas bij me had besloot ik om toch maar een taxi te nemen.

De Taxi van het vliegveld van Santa Marta naar mijn hotel was ook niet goedkoop. Ik betaalde hiervoor zo’n 10 euro.

Waar verblijf je?

Om het nóg duurder te maken, ik verbleef in Hostal Paradise in een eigen kamer. Ik betaalde hiervoor 23 euro per nacht. Niet echt goedkoop maar MAN wat is dit een fijne plek! De kamer was super groot (twee grote bedden en een enorme badkamer) en het was er rustig. En ook nog eens midden in het centrum. De straat met alle restaurantjes zat om de hoek. Dus ik kon rustig een drankje nemen (met alcohol) zonder dat ik me druk hoefde te maken over hoe ik veilig terug naar mijn hotel ging komen.

Wat is er te doen in Santa Marta?

In Santa Marta zelf is eigenlijk niks te doen. Het gaat er vooral om wat je in de buurt kunt doen. Bijvoorbeeld: hiken naar de Lost City, duiken in Taganga of Tayrona park ontdekken.

Je kunt overigens wel lekker eten in Santa Marta. De meeste restaurants zijn ingesteld op toeristen en hebben allemaal hippe gerechten op de menukaart. Hier hangt natuurlijk ook een toeristenprijs aan vast.

De centrale markt. Ik kocht hier een mango waar ze zout en zuur overheen gooien. Niet te eten! De mango zelf was ook nog hard.

Gringo is een positief woord in Colombia. Ik denk eigenlijk dat het alleen in Mexico negatief wordt gebruikt.

Bij de Gringo Cantina heb ik flink zitten bunkeren. Daarna kwam een dakloze jongen vragen of hij mijn flesje water mocht. Ik voelde me enorm schuldig. In Colombia zijn veel vluchtelingen uit Venezuela die helemaal niks hebben. Om hier dan rond te lopen als ‘rijke’ toerist en allemaal leuke dingen te doen voelt soms heel erg raar.

Colombia’s Lost City

De Lost City is de Machu Picchu van Colombia. De stad ligt in de Sierra Nevada de Santa Marta en wordt elk jaar door duizenden toeristen bezocht. De enige manier om er te komen is door middel van een 4-daagse hike.

De Lost City is een eeuwenoude stad die waarschijnlijk ergens rond 800 is ontstaan (zo’n 650 jaar vóór Machu Picchu). De stad bestaat uit 169 terrassen die van laag naar hoog zijn gebouwd op een berg. Op die ronde terrassen stonden huizen en onder die huizen werden de doden begraven.

Ontdekking & plundering

Het verhaal gaat dat de stad werd verlaten nadat de verovering door de Spanjaarden. Een boer (van de Kogui stam) zou in de jaren 70 de trappen naar de stad gevonden hebben en gouden objecten hebben meegenomen. Toen de andere boeren hem opeens rondjes zagen geven in het café vroegen ze zich af hoe hij aan het geld kwam. Ze besloten hem te volgen en zo kwam het geheim van de Lost City aan het licht.

De stad werd in die jaren flink geplunderd. Op een dag brak er een gevecht uit toen twee mannen hun oog hadden laten vallen op een gigantische gouden uil. Bezeten door hebzucht doodde één man de ander.

Na dit incident besloot één van de boeren dat het genoeg was. Hij ging naar de autoriteiten en vertelde hun over de verloren stad. Deze werd daarna overgenomen door archeologen.

Hier hebben de archeologen een foutje gemaakt. Ze dachten dat dit een tombe was of een opslagplek maar het was eigenlijk gewoon een pad. Dus dit is verkeerd gerestaureerd.

Van 1976 tot 1982 werden er reconstructies uitgevoerd door archeologen (want een groot deel van de stad was door de plunderingen verwoest). Maar daarna vonden de Koguis (de stam die de plek gebruikt als spiritueel center en er tot op de dag van vandaag woont) het wel genoeg. Op dit moment vinden er geen archeologische werkzaamheden meer plaats.

Er mogen wel toeristen langskomen (want die zorgen voor inkomsten) maar alleen via een tour.

Een deel van de gouden objecten uit de Lost City kun je terugvinden in het goudmuseum in Bogota. Het andere deel ligt nog in de stad. Begraven onder palmbomen. Schatgraven is niet aan te raden tenzij je een kogel wilt ontvangen van het Colombiaanse leger.

Tour boeken naar de Lost City

Ik boekte een tour met de best beoordeelde organisatie op Tripadvisor: Expotur. Ik moet zeggen het is inderdaad een goede organisatie. Alles was top geregeld. Van de gidsen tot het transport en eten. Ik vond alleen de groep, met 13 mensen, een beetje te groot. Ik had liever een wat kleinere groep gehad. Maar goed, het is een populaire tour dus niks aan te doen.

Wat kost een trip naar de Lost City?

De trek naar de Lost City is niet goedkoop. Ik betaalde 320 euro in 2019.

Wat vond ik van de Lost City hike?

Zwaar. Ik vond de hike echt zwaar. En dat kwam deels door het weer. Tropisch, warm, benauwd, regen en felle zon. Ik zweet normaal al veel maar nu was het helemaal erg. Na vijf minuten lopen was mijn rug zeiknat. Aan het einde van de hike had ik nog maar één setje droge kleding over. Mijn pyjama.

Daarnaast was de hike zelf best zwaar. Bij de Inca Trail heb je bijvoorbeeld één zware dag waarbij je eerst omhoog klimt en dan naar beneden moet. Bij de Lost City trek klim je alle dagen omhoog en omlaag. En dat 6 of 7 uur lang. Best pittig.

De beloning vond ik ook een beetje tegenvallen. Machu Picchu vond ik echt zwaar indrukwekkend. De Lost City die wow factor naar mijn mening niet. Ja het is mooi om te zien maar zó mooi. Nee. Komt misschien ook omdat ze niet alles hebben kunnen restaureren.

Mooi maar niet zo indrukwekkend als Machu Picchu

En dan nog wat over de inheemse bevolking. De Koguis zijn zogenaamd erg begaan met de aarde en de natuur maar dat zie je niet heel erg terug. Hun kampen liggen vol met plastic zakken en flessen. En beesten worden niet goed behandeld. Ik zag een vrouw een puppy slaan met een tak en ze houden varkentjes en apen (in één van de kampen waar we verbleven) vastgebonden aan touwen. Als je de wereld zo belangrijk vindt dan doe je dat toch niet?

Is er ook iets dat ik wél leuk vond? Jazeker. Ik vond de natuur echt prachtig. Terwijl je wandelt kom je allemaal mooie vogels tegen. En soms ook enge beesten zoals giftige spinnen. Vergeet vooral je schoenen niet uit te kloppen als je deze hike gaat doen. Er zou zomaar een schorpioen in kunnen zitten.

Groot en giftig!

Ik ben verder erg tevreden over de organisatie. De gidsen waren super en het eten ook. Ik heb zelfs twee nachten erg goed geslapen! Ondanks dat het een slaapzaal was met stapelbedden. Alleen de tweede nacht was iets minder toen er een snurker naast me lag en iemand enorm moest overgeven (wat iedereen kon horen).

Geen dierenleed hier. De papegaai is vrij om te gaan maar begeeft zich graag onder de mensen.

Zou ik de Lost City trek nog een keer doen? Nee. Niet nog een keer. Maar als ik ‘m nog niet had gehad dan zou ik het zeker doen. Want dit mag je eigenlijk niet missen als je in Colombia bent.

Laat als eerste een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.