Verder naar bericht

Via de Inca Trail naar Machu Picchu

Één van de dingen die ik ab-so-luut wilde doen in Peru was het lopen van de Inca Trail naar Machu Picchu. Inmiddels heb ik deze ervaring achter de rug en het was echt geweldig!

Ruim van tevoren boeken

Het liefst blijf ik op reis zo flexibel mogelijk. Ik boek de meeste activiteiten een paar dagen van tevoren. Maar als je de originele Inca Trail van 4 dagen wil doen kan dat niet.

Omdat er steeds meer toeristen naar Machu Picchu komen zijn er een aantal regels ingesteld.

  • Per dag mogen er maximaal 500 mensen de Inca Trail lopen. Dit is inclusief 220 man personeel (porters en gidsen)
  • Je mag Machu Picchu alleen betreden met een officiele gids
  • Je kunt Machu Picchu bezoeken van 06.00 uur tot 12.00 uur of van 12.00 uur tot 17.30 uur

Per dag worden er dus slechts 280 toeristen toegelaten op de Inca Trail. Je kunt je voorstellen dat die plekken snel vol zitten. Daarom moet je minstens 6 maanden van tevoren boeken. En misschien nog eerder zelfs. Ik boekte in april en toen zat alles in oktober al vol.

Wat kost de Inca Trail?

Prijzen lopen heel erg uiteen. De goedkoopste prijs ligt rond de 550 euro en de duurste kan oplopen tot duizenden euro’s. Het ligt eraan waar je precies naar op zoekt bent. Als je meer betaalt dan heb je waarschijnlijk een betere gids en misschien wat meer luxe.

Ik boekte de Inca Trail via Peru Maravilla, een organisatie die wordt gerund door de Peruviaanse Fortunata en de Australische Chris. Ik boekte ook een kamer bij hun via Airbnb.

Ik betaalde zo’n 550 euro voor de vierdaagse Inca Trail met toegang tot Machu Picchu (oude berg) én Huayna Picchu (jonge berg).

Inclusief en niet inclusief

Bij het boeken van een tour moet je goed opletten wat inclusief is en wat niet. Peru Maravilla boekte de Inca Trail voor mij bij Qorianka Tours in Cusco. De dag van tevoren kreeg ik een briefing. Maar die bleek achteraf niet compleet.

Mij werd verteld dat het ontbijt de eerste dag en de lunch de laatste dag niet inbegrepen waren. That’s it. Dus naar aanleiding daarvan nam ik een bepaald bedrag mee. Ik had geen pinpas mee want die neem ik nooit mee als ik ga hiken.

Uiteindelijk bleek dat de volgende zaken niet inclusief waren:

  • Slaapzak
  • Fooi voor de porters
  • Fooi voor de gids
  • Bus van Machu Picchu naar Aguas Calientes (ofwel Machu Picchu dorp)

Gelukkig had ik zelf al besloten om mijn eigen slaapzak mee te nemen. Tijdens de Santa Cruz trek had ik het zo koud dat ik vier nachten niet kon slapen. Ik dacht als ik mijn eigen slaapzak meeneem dan heb ik een extra deken tegen de kou. Als ik mijn eigen slaapzak niet had meegenomen dan had ik dus niks gehad. Want ik kwam er pas in Ollantaytambo (begin van de Inca Trail) achter dat slaapzakken niet inclusief waren.

Ik had in totaal 80 soles mee waarvan ik al 20 soles moest uitgeven aan water. We zouden tijdens de trek water krijgen maar de eerste dag was dat niet mogelijk omdat ze gas moesten besparen. Omdat we in the middle of nowhere waren moest ik 8 soles betalen voor een klein flesje water.

Geldnood

De laatste avond werd er een fooien pot gemaakt voor de porters (mensen die de tenten dragen, eten maken, alles opbouwen en afbouwen). Ik kon maar 50 soles inleggen en dat was eigenlijk te weinig. Blijkbaar was er een standaard bedrag wat je aan fooi moest geven. Maar dit wist ik niet want ik was hier niet over gebrieft. Maar goed, ik had natuurlijk zelf ook wel kunnen bedenken dat we die mensen fooi moesten geven. Ik had er gewoon niet over nagedacht omdat ik tot nu toe alleen maar solo/ zelf georganiseerde hikes heb gedaan.

Ik voelde me enorm schuldig want die porters lopen de benen uit hun lijf elke dag met 25 kilo op hun rug (er worden geen ezels gebruikt op de Inca Trail omdat die het pad beschadigen met hun hoeven).

Nadat ik 50 soles had ingelegd voor de porters had ik geen geld meer. En toen kwam de fijne mededeling dat ik ook nog even 40 soles moest dokken voor de bus van Machu Picchu naar Aguas Calientes. Ja, hoe dan? Gelukkig zaten er twee Nederlanders in de groep waarvan er eentje me wel 60 soles wilde lenen. Ik wilde daarvan 20 soles gebruiken om de gids een fooi te geven maar na ons bezoek aan Machu Picchu was dat geld alweer op.

Grote rugzakken zijn niet toegestaan in Machu Picchu. Die moet je voor 5 soles achter laten bij de garderobe. Natuurlijk moest ik na een paar uur hiken ook nodig naar de wc. Dat is dan 2 soles por favor. Ik had zelf twee flessen water mee maar die waren binnen no-time op. Flesje water mevrouw? Dat is dan 6 soles.

Op de laatste dag zouden we gaan lunchen. Dat moest je zelf betalen. Gelukkig vond ik daar een oplossing voor. Je hoeft namelijk helemaal niet de bus te nemen van Machu Picchu naar Aguas Calientes. Je kunt ook gewoon naar beneden lopen. Duurt ongeveer een uurtje.

Daarmee bespaarde ik 40 soles en daarvan kon ik dan weer lunchen. Fooi voor de gids had ik toen niet meer. Maar een dag na de trail heb ik met hem afgesproken in Cusco en alsnog 30 soles gegeven.

Wat heb ik hiervan geleerd?

De volgende keer zal ik beter navragen wat inclusief is en wat niet én neem ik meer geld mee.

Goedkoop versus kwaliteit

Ik betaalde 550 euro voor de Inca Trail wat redelijk goedkoop is. De kwaliteit van de tour vond ik persoonlijk goed. De tenten en slaapmatjes waren goed, het eten was goed (véél) en de service van de porters en gidsen was prima.

We waren in totaal met 11 man (drie Nederlanders, een gezin van vijf mensen uit Ecuador en een man met zijn zoon en broer uit Lima). Er waren drie gidsen. Twee gidsen spraken Spaans en eentje matig Engels. Ik en de twee andere Nederlanders vormden een groep met de Engels sprekende gids, een man van 30 jaar oud.

Het was een beetje een vaag figuur en een stuntelaar. Hij vertelde ons (of eigenlijk meer mij) constant dat we goed moesten opletten waar we liepen. En dan gleed hij vervolgens zelf drie keer uit.

Op de derde dag waren we hem opeens kwijt. We stonden boven op een berg al een tijdje te wachten toen er opeens twee porters langs kwamen. Blijkbaar was de gids mij aan het zoeken en dacht hij dat ik ergens was achtergebleven. De porters moesten keihard lachen en zeiden dat we maar gewoon door moesten lopen ‘el es loco’ (hij spoort niet helemaal).

Ik vond het vooral irritant dat de gids mij een beetje als een klein kind behandelde (terwijl ik bijna vier jaar ouder ben dan hem). Constant zeggen dat ik moest opletten voor porters die langs kwamen, dat ik moest opletten waar ik liep. En als er ruïnes te zien waren waarvoor we een beetje moesten omlopen zei hij tegen mij ‘jij kan hier beter even blijven wachten’. Haha, nou dat deed ik natuurlijk mooi niet.

Ondanks zijn irritante overbezorgdheid was de gids wel een aardige gast. Hij deed echt enorm zijn best en wist veel te vertellen over de ruïnes en de geschiedenis van de Inca’s. Het probleem was alleen dat je niet altijd zijn Engels goed kon verstaan. En hij snapte ook vaak onze vragen niet. Dan kreeg je een antwoord dat niks te maken had met de vraag.

Eigenlijk kon hij nét niet genoeg Engels en wist hij nét niet genoeg. Dat merkte je vooral als er een andere groep langs kwam met een gids die wél goed Engels sprak en veel meer uitlegde.

Goedkoop versus Fair

Als ik de Inca Trail over mocht doen dan zou ik misschien toch een duurdere tour boeken. Niet alle touroperators behandelen hun Porters namelijk goed.

Zo hoorde ik van de gids dat de fooien belangrijk zijn omdat de Porters het minst betaald krijgen. Terwijl ze het zwaarste werk doen!

Ik vroeg me af waarom ze dan niet gaan staken. Omdat het Quecha mensen zijn uit bergdropjes die vaak heel arm zijn. Porter zijn is zwaar werk maar betaalt wel het beste. Daarnaast komen er elk jaar mensen uit Venezuela op zoek naar werk. Dus als de Porters gaan staken, dan worden ze gewoon ingeruild voor goedkope, buitenlandse krachten.

Mijn Inca Trail ervaring

En dan de Inca Trail zelf. Is het, het geld waard? Voor mij wel. In vier dagen loop je 45 kilometer van Ollantaytambo naar Machu Picchu. Je loopt door grasland, oerwoud en komt langs eeuwenoude ruïnes. De ene keer regen het, dan is er weer mist en een uur later moet je, je weer insmeren met zonnebrandcrème.

Inca Trail – Dag 1

Rond 6 uur ’s ochtends moest ik bij Plaza de Armas zijn. Vanaf daar stapte ik in een busje samen met de andere deelnemers. Onderweg stopte we nog even voor ontbijt (voor degene die dat wilden).

Pas rond 11 uur kwamen we aan bij het begin van de trek in Ollantaytambo. Vanaf daar zou het nog ongeveer drie uur hiken zijn naar de eerste camping.

De Patallaqta ruïne, die ik bijna had gemist omdat onze gids vond dat het beter was als ik niet mee zou gaan

Er zaten in totaal 11 mensen in onze groep maar we werden opgesplitst. Ik en de andere twee Nederlanders vormden een groep met de Engels sprekende gids. De rest van de mensen vormden een groep met de Spaanse gidsen.

Al vanaf dag 1 werd duidelijk dat er een groot verschil was tussen de groepen. Onze groep was véél sneller. Toen we bij de camping aankwamen moesten we drie uur wachten tot de anderen aankwamen!

De twee Nederlanders in mijn groep waren jongens van een jaartje of 23. Ze waren lang, dun en enorm snel. Niet alleen met lopen maar met alles. Zo gingen ze even heel Zuid-Amerika door in twee maanden. En ik dacht dat ík dingen snel gezien had…

Inca Trail – Dag 2

Voor mij (en ik denk iedereen in de groep) de moeilijkste dag. We moesten veel klimmen en afdalen. Gelukkig had ik mijn knie brace mee want anders was het niet te doen.

Het vervelendste was het weer. Omdat je intensief bezig bent krijg je het warm, je gaat zweten. Dus de jas gaat uit. Maar dan gaat het regenen. Jas weer aan. Na tien minuten houdt het op met regenen. Jas weer uit. En zo gaat dat de hele dag een beetje door.

Ook deze dag waren we weer veel sneller dan de andere groep. We moesten drie uur wachten tot we konden gaan lunchen. Ik kan je vertellen, drie uur wachten op de top van een berg terwijl je kleren zeiknat zijn van het zweet is niet tof. Team NL was compleet verkleumd toen de rest eindelijk aankwam.

En zo ging dat ook weer met het avondeten. Maar het verschil is dat dan de tenten zijn opgebouwd en je droge kleding aan kunt doen.

Eindelijk boven aangekomen!

Sayaqmarka ruïne, dit was waarschijnlijk een tempel, er woonden geen mensen

Qonchamarka

Eten met de groep

Inca Trail – Dag 3

Dit was voor mij de leukste dag. Omdat de kinderen/ jonge mensen in de andere groep ook redelijk snel bleken te zijn voegden we ons samen met hun. En omdat we zo snel waren konden we deze dag allemaal Inca ruïnes bekijken die we onderweg tegen kwamen.

Het was een beetje mistig maar elke keer als we bij een ruïne aankwamen leek de mist net weg te trekken. We hadden echt mazzel. We hoefden deze dag ook niet heel veel te klimmen of te dalen dus het wandelen ging ons beter af dan de dag ervoor.

Phuyupatamarka, behoorlijk indrukwekkend

De Intipata ruïne

En de laatste van de dag, waar we net op tijd voor waren, Winay Wayna
 

Inca Trail – Dag 4

De laatste dag. We stonden elke dag al best wel vroeg op om te gaan hiken (rond 5 uur ’s ochtends) maar deze dag moesten we extra vroeg op. Rond 4 uur ’s ochtends stond er al een porter aan mijn tent ‘HOLA SENORIIIIITAAAA’.

De laatste dag loop je via de Sun Gate naar Machu Picchu. We moesten vroeg op omdat het nog zo’n 2 uur hiken was van de camping naar de Sun Gate. En vanaf daar is het nog wel een stukje naar Machu Picchu. Er waren natuurlijk meerdere groepen en die moeten allemaal door een controle post. Dus je wilt er eigenlijk zo vroeg mogelijk vandoor.

Het duurde trouwens nog 1,5 uur voordat de checkpoint eindelijk om half zes open ging en we konden gaan hiken.

Ik voelde me als een opgejaagd schaap in een kudde. Iedereen leek haast te hebben. Bij de Sun Gate heb ik geen foto genomen omdat het zo ontzettend druk was. Iedereen wilde een selfie.

Dit was vlak na de zonnepoort, op de achtergrond rechts ligt Machu Picchu

Machu Picchu!

En toen kwamen we eindelijk aan bij Machu Picchu. Ik was wel even sprakeloos. Dit moet je toch echt wel één keer in je leven gezien hebben. Ik snap totaal waarom dit één van de zeven wereldwonderen is. Prachtig!

En we hadden weer mazzel. De dag ervoor was het mistig en regenachtig. We maakten ons zorgen, of we Machu Picchu wel goed konden zien. Maar die zorgen waren voor niets want de zon scheen fel aan de hemel waardoor we prachtig uitzicht hadden.

We maakten zo’n 300 foto’s en begaven ons daarna naar de ingang. Na het afgeven van onze rugtassen liepen we langs de controle post. Vergeet vooral niet je paspoort mee te nemen want zonder kom je er niet in.

Machu Picchu in het kort

In 1911 werd Machu Picchu gevonden door de archeoloog Hiram Bingham. De stad is waarschijnlijk goed bewaard gebleven omdat de Spanjaarden het nooit gevonden hebben.

Machu Picchu is in de 15e eeuw gebouwd door de Inca’s in opdracht van keizers Parachutec Inca Yupanqui en Tupac Inca Yupanqui. Het was waarschijnlijk een bestuursstad maar ook een religieus centrum. Zo had de stad een klooster gewijd aan de zonnegod Inti. Dit klooster werd gerund door vrouwen ofwel de ‘zonnemaagden’. Het schijnt dat de bevolking van Machu Picchu daarom uit 80% vrouw bestond.

Toen de Spanjaarden kwamen namen ze Europese ziektes met zich mee waaraan de Inca’s dood gingen. Men denkt dat de stad daarom rond de 16e eeuw werd verlaten. Na ongeveer 200 jaar kwam er een einde aan het Koninkrijk van de Inca’s.

Toen Machu Picchu ontdekt werd zijn veel kunstobjecten meegenomen naar Amerika. Deze zijn tot op heden niet terug gebracht naar Peru.

Huayna Picchu

Na een uurtje te hebben rondgelopen tussen de ruïnes was het tijd om Huayna Picchu te gaan ontdekken (je moet hier een apart ticket voor kopen). Vanaf deze ‘jonge berg’ heb je een super mooi uitzicht op Machu Picchu. Maar je moet er wel wat voor over hebben. De klim naar boven is niet makkelijk en de traptreden zijn erg dun.

Toch ging ik het avontuur aan. Je krijgt 1 uur om omhoog te klimmen en 1 uur om terug te komen. Het lukte het me om binnen 35 minuten de top te bereiken. Wel hijgend. En binnen 35 minuten was ik weer beneden.

Omdat ik dus eigenlijk tijd over had kon ik nog even snel naar de andere berg lopen, Huchu’YPiccu. Ook vanaf hier heb je weer mooi uitzicht op Machu Picchu én Huayna Picchu.

Toen ik me uitschreef (je moet je aan het begin van de hike inschrijven) zag ik dat ik zelfs nog 15 minuten over had. Ik schep niet graag op maar DAMN GIRL, ik was echt snel!

Lunch in Aguas Calientes ofwel Machu Picchu dorp

Na Huayna Picchu vond ik het wel mooi geweest. Het was ook bijna 12 uur en dus tijd om te vertrekken. Ik haalde mijn backpack op en besloot naar het dorpje Aguas Calientes te hiken in plaats van met de bus te gaan.

Aguas Calientes noemen ze ook wel Machu Picchu dorp en om heel eerlijk te zijn vond ik er niet echt veel aan. Het is mega toeristisch. Je hebt er voornamelijk restaurants en winkeltjes. That’s it.

De rest van de groep was al aan het eten bij Pizzeria ‘La Retama del Che’ (niet iedereen had kaartjes voor Huayna Picchu en ging dus eerder weg). Omdat ik de bus niet had genomen kon ik mooi 40 soles spenderen aan een pizza.

Terug naar Cusco met Inca Rail & taxi

De reis terug naar Cusco was niet helemaal goed geregeld. Ik had een treinticket voor het traject Machu Picchu – Ollantaytambo. Mijn vertrektijd was 19:00 uur terwijl de anderen al eerder vertrokken, om 18:20 uur. Ik vroeg aan mijn wazige gids of er dan wel een busje voor me klaar stond om me terug te brengen naar Cusco. Jaja, dat was het geval, ik zou gewoon met de andere mensen in het busje mee gaan.

Ik probeerde hem uit te leggen dat, dat me sterk leek omdat ik als enige later zou vertrekken. Maar hij bleef volhouden dat het goed zou komen.

Om 19:00 uur stapte ik op de trein (dat was in ieder geval goed geregeld). De rit naar Ollantaytambo duurde ongeveer anderhalf uur. Toen ik aankwam op het station bleek mijn vermoeden te kloppen. Er stond niemand op me te wachten. Nou ja het was een beetje een chaos want het begon keihard te regenen dus mensen renden overal naartoe. Maar ik heb wel echt goed naar de bordjes gekeken en ik zag nergens mijn naam.

Ik was van plan om maar gewoon in een collectivo te stappen toen een taxi chauffeur mee aansprak. Voor 20 soles wilde hij me wel naar mijn appartement brengen. Omdat ik moe was ging ik akkoord (20 soles is eigenlijk 5 soles teveel). Er zaten al twee Duitse dames in de auto en ik stapte snel in. De rit van Ollantaytambo naar Cusco duurde nog zeker anderhalf uur. Ik was eigenlijk wel blij dat ik een taxi had genomen want het zat veel comfortabeler dan een collectivo en een taxi stopt niet overal.

Rond half elf was ik eindelijk bij het appartement. Ik had natuurlijk geen 20 soles meer bij me maar wel in het appartement. Ik liep dus snel naar boven om geld te pakken, betaalde de man en daarna kon ik ein-de-lijk uitrusten. Wát een dag.

Eindoordeel Inca Trail & Mahu Picchu

De Inca Trail lopen en Machu Picchu bezoeken was fantastisch. Ik weet niet of ik de Inca Trail nog een keer zou doen, omdat je heel erg afhankelijk bent van de mensen waarmee je in de groep zit (elke dag drie uur lang koukleumen omdat je op anderen moet wachten is echt niet grappig). Maar ik ben wel blij dát ik het gedaan heb. Het is een hele mooi route en een bijzondere ervaring.

Als ik het overnieuw mocht doen zou ik misschien wel met een ander bureau gaan en wat meer geld betalen voor een betere gids.

Alternatieve opties voor de Inca Trail

Geen geld, tijd of zin om te gaan hiken? Er zijn verschillende andere opties om bij Machu Picchu te komen.

  • Salkentay trek. Is twee keer zo lang maar ook twee keer zo goedkoop. En je hoeft niet 6 maanden van tevoren te reserveren
  • Pak de trein van Ollantaytambo naar Aguas Calientes en ga vanaf daar met de bus naar Machu Picchu
  • Voor avonturiers is er een Jungle trek een goede optie. Ook deze hoef je niet een paar maanden van tevoren te boeken

2 Comments

  1. David en Tommy David en Tommy

    wow wat een gave hike! dat doe je niet meer met kleine kinderen haha 😉 mooie foto’s ook!

    groeten Van David en Tommy

    • Boon64 Boon64

      Haha thnx! Was dus wel een gezin met kinderen maar die waren al wat ouder. Heb op de trek en bij Machu Picchu niemand gezien met baby’s of echt kleintjes nee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.