Ga naar de inhoud

Surfen en hiken in Tayrona

Tayrona National Park is het populairste nationale park van Colombia. Je vindt er strand, jungle en (als je mazzel hebt) aapjes. Je kunt er ook (leren) surfen. Voordat je naar het park gaat moet je even checken of het wel open is. De inheemse bevolking voert namelijk elk jaar een aantal spirituele reinigingen uit en tijdens die periodes is het park gesloten.

Hoe kom je er?

Vanuit Nederland (Schiphol) vlieg je in bijna 14 uur naar Santa Marta (met een overstap in Bogota).

Vanaf Santa Marta kun je de bus pakken richting Palomino. Onderweg kun je uitstappen bij Tayrona. De rit duurt ongeveer een uur.

Het park heeft twee ingangen El Zaino en Calabazo (7 kilometer verderop). De hoofdingang is El Zaino. Hier start een populaire hike.

Waar verblijf je?

Een populair hostel nabij de El Zaino ingang van Tayrona Park is Yuluka. Helaas was ik te laat met boeken en zat alles al vol. Ik eindigde uiteindelijk bij het hostel tegenover Yuluka, MukuTayrona Eco Hostal. Ik denk dat deze plek voor mij beter was. Muku is een kleinschalig hostel en het was er heerlijk rustig (maar twee andere gasten). Eén van de medewerkers sprak naast Engels zelfs een beetje Nederlands (omdat hij van plan was om te emigreren naar Nederland).

De prijs was ook zeer ok. Ik betaalde voor een éénpersoonskamer inclusief ontbijt € 16 per nacht (in 2019).

Hiken in Tayrona Park

Tayrona National Park is heel groot (150 vierkante meter) maar je kunt slechts een deel bezoeken. Vanaf mijn hostel was het 2 kilometer lopen naar de El Zaino ingang van het park.

De hike start bij een parkeerplaats naast een museum. Als je vanaf de ingang van het park naar de parkeerplaats loopt dan ben je ongeveer 45 minuten bezig. Je kunt ook een busje nemen voor 3000 Peso. Deze rijden de hele dag heen en weer.

Tayrona in Colombia.

De hike loopt door de jungle en langs een aantal stranden. Het deed me heel erg denken aan Daintree, Australië. Het klimaat, de planten, de stranden. En de ondiepe meertjes waar je vaak alligators kunt vinden. In Australië wordt je daar voor gewaarschuwd maar in Tayrona had ik geen bordjes gezien. Dus ik dacht, hier heb je ze zeker niet?

Tayrona strand in Colombia.
Tayrona strand in Colombia.

Totdat ik opeens tóch dit bord tegenkwam. Ik wist niet hoe snel ik moest wegwezen.

Waarschuwingsbord voor krokodillen in Tayrona strand in Colombia.
Tayrona National Park Colombia.
Tayrona National Park Colombia.
Tayrona National Park Colombia.
Palmbomen in Tayrona National Park Colombia.

Een populaire snack in Colombia is Bocadillo de Guayaba. Gemaakt van pulp van Guave fruit. Het doet een beetje denken aan Turks Fruit. De zoete Bocadillo wordt veel gegeten in combinatie met kaas (ja echt). Ik vind het persoonlijk erg lekker maar omdat het zo zoet is kun je er beter niet teveel van eten.

Bocadillo de Guayaba, Colombiaanse snack.
Tayrona National Park Colombia.

Na 2 tot 3 uur wandelen in de zinderende hitte (vergeet vooral niet om genoeg water te drinken!) kwam ik aan bij het eindpunt van de hike: Cabo Beach. Je herkent het misschien wel van Instagram.

Cabo Beach in Tayrona National Park Colombia.
Cabo Beach in Tayrona National Park Colombia.

Pueblito

Normaliter kun je nog verder wandelen naar Pueblito. Dit is een klein dorp waar het inheemse volk woont. Je ziet er terrassen gelijk aan die van de Lost City. Helaas heeft de inheemse bevolking besloten dat ze voorlopig geen toeristen meer toelaten.

En dus liep ik weer terug naar de ingang van het park. Ondertussen zag ik in één van de meertjes nog een alligator liggen. Of eigenlijk, een Colombiaan wees me erop nadat ik net door het meer gelopen was. “Kijk, haha een alligator. Mucho tranquilo. Haha”. Ja tranquilo ja, totdat ie opeens honger krijgt.

Kamperen

Wil je langer in het park blijven? Dat kan. Je kunt een tent huren op één van de vele campings of er zelf eentje meenemen.

Kamperen in Tayrona National Park Colombia.

Wildlife

In Tayrona vind je veel wildlife zoals vogels, alligators en apen. Ik zag tijdens mijn hike een paar capucijneraapjes. En bij de parkeerplaats hoorde ik het bekende geluid van de brulaap. In de verte kon ik een aantal van de vrouwtjes (roodgekleurd) in de bomen zien zitten. Het schijnt dat er zelfs pinchéaapjes (bijna uitgestorven) leven in Tayrona. Helaas heb ik ze niet gezien.

Apen in Tayrona National Park Colombia.
Aap in Tayrona National Park Colombia.
Aap in Tayrona National Park Colombia.

Wat kost een dagje Tayrona park?

Tayrona park is niet goedkoop. Als eerste wordt je verplicht om een ‘verzekering’ te kopen voor 3000 Peso. Daarna krijg je een bandje om dat je bij de kassa (waar je een kaartje koopt voor het park) moet laten zien.

Waar die verzekering voor nodig is mag Joost weten. Waarschijnlijk is het gewoon een manier om extra geld te verdienen. Niemand vraagt ook waar het voor dient.

Voor de entree betaal je nog eens 53 duizend Peso. In totaal ben je dus 56 duizend Peso kwijt. Bijna € 16 (in 2019). Ben je Colombiaan? Dan betaal je slechts 18 duizend Peso (€ 5). Als toerist betaal je dus de Gringo prijs.

Mendihuaca surf

Leren surfen stond al een tijdje op mijn bucketlist en in Tayrona Park heb ik eindelijk een poging gewaagd.

Ik boekte vijf lessen bij Mendihuaca Surf dat wordt gerund door de Colombiaanse Monica en haar Zwitserse vriend Tobias.

Monica is klein, tenger en ziet eruit als een model. Je zou niet denken dat ze surf instructrice is totdat je haar de golven in ziet duiken. This woman knows how to ride a wave!

Wat kost surfen in Colombia?

Ik betaalde € 28 voor een les van 2 uur. Dat lijkt duur maar in andere landen betaal je veel meer.

Niet voor beginners

Van de vijf lessen heb ik er uiteindelijk maar 2 gevolgd. Tayrona is eigenlijk niet echt een plek voor beginners. De golven zijn gewoon te hoog en te sterk. Ik had al zoiets gelezen op Tripadvisor maar ik dacht dat het me wel zou lukken. Niet wetende hoeveel energie surfen daadwerkelijk kost.

Strand Tayrona, Colombia.

Op andere plekken, zoals Santa Teresa in Costa Rica bijvoorbeeld, leer je surfen op ‘baby waves’. Een rits aan kleine golven waarvoor je niet al te diep het water in hoeft. Het kost minimale energie.

In Colombia werkt het anders. Er zijn geen baby waves dus je moet veel verder het water in om een golf te ‘pakken’. Dat betekent met het board op je hoofd de zee in, door de golven heen springen. Vervolgens heel snel je surfboard op klimmen en peddelen voor dear life. Voordat de volgende golf eraan komt en je van je surfboard af slaat.

Tegen de tijd dat je eindelijk klaar bent om een golf te pakken ben je kapot.

Op het board leren staan is ook nog een hele kunst. We oefenden dit eerst in een meertje met stilstaand water. De eerst keer lukte het natuurlijk voor geen meter. De tweede keer ging het beter. En de derde keer stond ik. Maar het is toch anders wanneer je opeens op een golf ligt. Vooral als die golf erg krachtig is. Het zou makkelijker moeten zijn maar dat vond ik dus niet. Het lukte me om twee keer omhoog te komen (met één knie op het board) maar ik lag er heel snel weer af.

Game over

De derde les vond plaats in de middag en de golven waren toen zó sterk dat ik niet eens de zee in kwam. Ik werd constant omver geslagen met board en al. Op dat moment besloot ik dat het genoeg was. Ik ben niet iemand die snel opgeeft maar ik had gewoon geen energie meer.

Ik zou de volgende dag nog twee lessen hebben maar die moest ik helaas afzeggen omdat ik mijn benen had verbrand (de zon is echt heel sterk in Colombia).

En dat was het trieste einde van mijn surf avontuur in Colombia.

Cheers, I quit!

Surfen in Tayrona, Colombia.

Meer Colombia

Bogota

Taganga

Palomino

Valle de Cocora

Cartagena

El Penon de Guatapé