Verder naar bericht

Villa Cerro Castillo

Villa Cerro Castillo is een dorpje (of meer een gehucht) langs de Carretera Austral in Chili. Er wonen zo’n 600 mensen en er zijn een paar restaurants, hostels en mini markets. De grootste attractie is de Castillo berg.

Sendero Mirador Laguna

Er is eigenlijk maar één reden om te stoppen in Villa Cerro Castillo en dat is de Castillo berg. Vanaf het dorpje kun de Mirador Laguna hike doen. Deze eindigt bij een meer dat voor de Cerro Castillo ligt.

Je doet ongeveer 4 a 6 uur over de hike en om 13 uur wordt de ingang naar het pad afgesloten. Het is een uitdagende hike. Vooral de laatste kilometers zijn best zwaar. Het is aan te raden om een warme jas mee te nemen. Beneden in het dorp kan het snikheet zijn maar boven op de berg is het koud. Vooral als het waait.

Het uitzicht bij het meer is geweldig. Ik had weer eens mazzel want de zon scheen (’s ochtends regende het en waren er wolken).

Je kunt een kleine detour maken die leidt naar een waterval.

De Cerro Castillo + Laguna

Sendero Las Horquetas

Mocht je meer tijd hebben dan kun je ook de 4-daagse Horquetas trail doen. Ik wilde dit eigenlijk doen maar ik had er geen tijd meer voor.

De Las Horquetas trail begint bij, zoals de naam al zegt, Las Horquetas. Zo’n 30 kilometer van de camping vandaan. Vanaf daar hike je in 4 dagen naar Villa Cerro Castillo.

Meer info kun je vinden op het blog van de Stingy Nomads.

Waar verblijf je in Cerro Villa Castillo?

Villa Cerro Castillo is heel erg klein en er zijn een paar hostels en campings waar je kunt verblijven. Ik besloot om nog één keer mijn tent te gebruiken en verbleef twee nachten op camping Senderos. Er was ook de mogelijkheid om te verblijven in het hostel maar daar had ik geen zin in.

Hoewel de camping plekjes bij Senderos veel privacy bieden is het niet ideaal. Ze hebben geen gras. Je staat op een soort bruin stuifzand dat aan je tent blijft plakken. Toen ik wegging regende het en veranderde de camping plek in een modderpoel. Als ik het mocht overdoen dan zou ik waarschijnlijk naar camping Cerro Castillo gaan. Deze camping is veel groter en er is gras.

Hoe kom je er weer weg?

Ik kocht in Cochrane een buskaartje naar Coyhaique omdat ik niet zeker wist of ik wel wilde stoppen bij Villa Cerro Castillo. Online las ik namelijk dat het enorm moeilijk is om er weg te komen. Sommige backpackers waren er twee dagen vast komen te zitten. Die tijd had ik niet. Ik moest namelijk een vlucht naar Puerto Montt halen.

Uiteindelijk ben ik dus tóch gestopt in Villa Cerro Castillo (en liet vervolgens al mijn eten met lucifers en alochol om op te koken in de bus liggen). Ik wilde per sé de hike doen en ik ben blij dat ik het heb gedaan. Maar wegkomen was inderdaad tricky.

Ik heb backpackers tot ’s avonds laat langs de kant van de weg zien staan. Er is niet veel verkeer dat door Villa Cerro Castillo rijdt. En als er auto’s langsrijden dan stoppen de meesten niet.

Op zich kan ik me dat ook wel weer voorstellen. Al die backpackers gaan namelijk in groepjes bij elkaar zitten. En wie heeft er ruimte voor vier mensen mét backpacks? Ik heb ook het idee dat bestuurders doorrijden omdat ze zich misschien schuldig voelen? “Ik kan er maar twee meenemen. Dat is zielig voor die anderen, dan rij ik maar door”.

Soms worden backpackers opgepikt door een bus. Maar veel bussen zitten in het hoogseizoen vol (ik had in Cochrane al veel moeite om een buskaartje te scoren).

In ieder geval, mijn vliegtuig zou op een zaterdag middag vertrekken vanuit Balmaceda (een dorp in de buurt). Ik regelde via mijn hostel vervoer. Een minibusje zou me zaterdag om 7 uur ’s ochtends op komen halen en naar Coyhaique brengen. Vanaf daar kon ik dan weer een transfer boeken naar Balmaceda airport.

Ik heb nog drie keer nagevraagd of het busje er echt zou zijn, zaterdag om 7 uur. Ja, ja het busje zou er zijn.

Geen bus

Op zaterdag stond ik om 6 uur ’s ochtends op. Het regende en ik moest dus een vieze, natte tent inpakken. Een slecht begin van de dag.

Om 7 uur stond ik langs de weg te wachten maar geen bus. Om 7:30 uur nog steeds geen bus. En toen raakte ik een beetje in paniek. De mensen van het hostel zouden pas rond 9 uur ’s ochtends arriveren (ondanks dat de jongen van de receptie de dag van tevoren had gezegd dat hij er om 7 uur zou zijn). Een meisje in het hostel zei dat ik beter gewoon kon wachten. De eigenaren van de camping woonde in een huis ernaast en de vrouw zou me vast en zeker kunnen helpen.

Liften en lopend naar Balmaceda

Uiteindelijk heb ik een andere oplossing gevonden. Ik kwam een Nederlands stel tegen in een pick-up truck. Zij wilden eigenlijk via de eigenaren van de camping een lift regelen naar Las Horquetas (voor de 4-daagse hike). Maar toen ik zei dat ik al had aangeklopt en dat ze nog lagen te slapen besloten ze om maar gewoon met de eigen auto heen te gaan.

Ze waren zo aardig om mij een lift te geven. Niet helemaal naar Coyhaique maar naar de wegsplitsing Coyhaique/ Balmaceda (vlakbij de start van de Las Horquetas trail). Vanaf dat punt was het ‘maar’ 3 uur lopen naar Balmaceda.

Ik had dit plan de dag ervoor bedacht. Het scheen dat de transfers vanuit Coyhaique niet altijd op tijd kwamen. Ik had geen zin in die stress en toch genoeg tijd. Dus waarom niet 3 uurtjes lopen en nog wat aan mijn conditie doen?

Hieronder zie je wat ik bedoel. Het stel ging naar Las Horquetas maar reed eerst nog even door naar de wegsplitsing om mij daar af te zetten. Ik liep vanaf daar naar Balmaceda. Ik denk zelfs dat dit sneller is dan met de bus naar Coyhaique en vanaf daar met een transfer naar het vliegveld.

The End

Na drie uur wandelen langs de snelweg kwam ik aan in Balmaceda. Een uitgestorven dorp. Tegenover het vliegveld was een open veld waar ik mijn tent en andere natte spullen liet drogen. De zon scheen fel en de wind waaide hard dus alles was binnen no time droog.

Daarna was het wachten op de vlucht naar Puerto Montt.

Mijn avontuur op de Carretera Austral eindigt hier. In drie weken ben ik helemaal van Puerto Montt naar Villa O’Higgins gereisd. Ik heb tijdens deze reis enorm veel mooie dingen gezien en veel wandelingen gemaakt. Het was een fantastische trip die ik nooit zal vergeten.

Carretera Austral filmpje


Laat als eerste een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.