Sucre is de hoofdstad van Bolivia. Het wordt ook wel ‘La Ciudad Blanca’ genoemd omdat er veel witte gebouwen in de stad staan. Het is de best bewaarde Spaanse Koloniale stad in Zuid-Amerika en staat sinds 1991 op de UNESCO Werelderfgoedlijst.
Hoe kom je er?
Vanuit Nederland vlieg je eerst naar La Paz en daarna naar Sucre. De vlucht van La Paz naar Sucre duurt 2 uur.
Je kunt ook de bus nemen, dit is een stuk goedkoper maar duurt wel langer (zo’n 12 uur).
Van Santa Cruz naar Sucre
Ik was in Santa Cruz en vanaf daar kun je een directe vlucht boeken naar Sucre (45 minuten vliegen). Helaas accepteerde BOA Airlines mijn creditcard niet. Toen ik het later nog een keer probeerde was de directe vlucht uitverkocht en kon ik alleen nog tickets kopen voor een vlucht van 3 uur met een overstap in Cochabamba.
Er was veel turbulentie en de tweede vlucht had vertraging. Uiteindelijk had ik misschien beter de bus kunnen nemen (10 uur rijden vanaf Santa Cruz).
Op het vliegveld stapte ik in een collectivo (minibusje) dat me voor 8 BOB (in 2019) naar het centrum van Sucre bracht.
Cochabamba vliegveld.
Waar verblijf je?
Ik verbleef drie nachten bij Casa de Huespedes Isabella en betaalde € 26. Ik had een eigen kamer met gedeelde badkamer en ontbijt was inclusief. Ik vond het een leuk hostel, er hing een goede sfeer.
Waarom zijn alle gebouwen in Sucre wit?
Het schijnt dat de gebouwen in Sucre oorspronkelijk allemaal verschillende kleuren hadden (zoals in Potosi). In 1860 kwam er een ambassadeur uit Spanje naar Sucre en die was onder de indruk van de rode daken met bovenop een witte kalkrand. Dat gaf zo’n mooi contrast. Hij had het over ‘de witte stad’ maar sprak daarbij dus voornamelijk over de daken.
In die periode begon men aan de restauratie van de stad. En toen is besloten om de huizen in een lichtere kleur te verven. Het verhaal gaat dat men iets wilde doen tegen de wanorde die ontstond door al die verschillende kleuren. Door alles wit te maken werd het wat rustiger.
In de toekomst wordt het misschien wel teruggedraaid. Er is namelijk onderzoek gedaan en het wit schijnt gigantisch slecht te zijn voor je ogen. Omdat de zon erop schijnt en het wit het licht terug kaatst.
Sucre en chocolade
Sucre ligt niet in de buurt van een gebied waar cacao wordt geproduceerd. Toch staat het bekend als de stad van de chocola. Hoe komt dat?
Aan de ene kant van Sucre ligt de jungle (waar cacao bomen staan) en aan de andere kant vind je Potosi. Dit was vroeger een belangrijke kolonisten stad met zilvermijnen. De kolonisten hadden behoefte aan zoete producten en zo kwam het dat men chocolade ging maken in Sucre.
De populairste winkels zijn Chocolates Para Ti en Taboada. Ik ben er zelf niet geweest omdat chocolade een soort drugs is voor mij. Als ik eraan begin dan kan ik niet meer stoppen. En in Bolivia is het al moeilijk om op gewicht te blijven want men eet er de hele dag door.
Wat is er te doen?
Ik was twee dagen in Sucre en hieronder lees je wat ik er allemaal heb gedaan en gezien.
Plaza 25 de Mayo
Plaza 25 de Mayo is het centrale plein van Sucre. In het midden staat een standbeeld van bevrijdingsheld en eerste president van Bolivia: Antionio José de Sucre. De stad is naar hem vernoemd. Je vindt er verder de kathedraal van Sucre, Casa de La Libertad, winkeltjes en restaurants.
Palacio Nacional Sucre.
Casa de La Libertad
Het huis van de vrijheid is één van de belangrijkste gebouwen in Bolivia. Zoals de slogan “Sucre, donde nacio Bolivia” zegt, hier is Bolivia geboren. In dit gebouw werd in 1825 de onafhankelijkheidsverklaring getekend. Bolivia was het laatste land in Zuid-Amerika dat werd bevrijd van de Spanjaarden.
In het gebouw vind je verschillende schilderijen van presidenten en een groot, houten beeldhouwwerk van Simon Boliviar, waarnaar Bolivia is vernoemd. Bolivar was een Zuid-Amerikaanse vrijheidsstrijder en staat in Latijns Amerika nog steeds bekend als ‘El Libertador’ (de bevrijder).
Schilderij van Juana Azurduy. Ze vocht samen met haar man in de Boliviaanse onafhankelijkheidsoorlog tegen de Spanjaarden. Girl power!
Sucre kathedraal
De Metropolitan kathedraal van Sucre, ook wel de kathedraal basiliek van onze vrouwe Guadalupe genoemd, werd gebouwd tussen 1559 en 1712. Het is de zetel van de katholieke kerk in Bolivia en zeker een bezoekje waard.
Imposante buitenkant.
Toen ik er was, op een zaterdag, waren ze de kerk aan het ‘preppen’ voor een bruiloft.
Parque Bolivar
Parque Bolivar is vernoemd naar Simon Bolivar. Het is het grootste park in Sucre. Je vindt er onder andere een miniatuur versie van de Eiffeltoren en de Arc de Triomphe. Naast het park ligt een grote speeltuin.
La Recoleta klooster & Mirador
La Recoleta werd in 1601 gebouwd op een berg. Het was ooit een gevangenis maar tegenwoordig een klooster en museum. Er hangt veel kunst (schilderijen) uit de 16e tot 20e eeuw. Er worden dagelijks rondleiding gegeven die een half uur duren. Helaas spreekt de gids alleen Spaans.
Let op: tussen 12:00 en 15:00 uur zijn het klooster en het museum gesloten (in 2019).
De Mirador is erg populair. Je kunt tussen de bogen doorlopen en dan mooi uitkijken over de stad.
Museo De Arte Indigena
Dit museum is een echte aanrader. Je vindt er originele Boliviaanse klederdracht en weefwerken. Er wordt uitgelegd hoe de kleding wordt gemaakt en van welke materialen. De weefwerken zijn heel indrukwekkend. Ze worden allemaal met de hand gemaakt en er gaat enorm veel tijd in zitten.
Naast het museum zit een winkel waar je souvenirs kunt kopen. Ik wilde graag een groot kleed kopen van 2 x 1 meter maar dat kon mijn budget niet aan (€ 500). Uiteindelijk heb ik een kleinere versie gekocht van 40 x 60 cm voor € 100. Alle weefwerken hebben kaartjes met een foto en informatie over de vrouw die het gemaakt heeft. Zo kun je precies zien waar je geld naartoe gaat.
Museo Etnografia Y Folklore
In het Museo Etnografia Y Folklore leer je meer over de Boliviaanse cultuur. Ik heb helaas niet alles kunnen zien omdat het museum op zaterdag om 12:00 uur sluit (in 2019) en dat wist ik niet.
Dit is Ekeko. Hij hangt vol met spullen en rookt graag een sigaret. In Peru en Bolivia vereren ze Ekeko. Men hoopt dat hij hun dromen doet uitkomen.
In het museum vind je onder andere informatie over de ontwikkeling van Bolivia. Hoe het bijvoorbeeld was in de jaren 70, 80 en 90. Denk aan mode, architectuur, auto’s en eten.
Er is ook een zaal gewijd aan de Topo, een speld die op het hoofd of het lichaam wordt gedragen. Deze speld droeg men al in de tijd van de Inca’s. De Topo is er in verschillende vormen. Met een afbeelding van een vogel, aap of kameel bijvoorbeeld.
De Topo wordt gedragen door vrouwen en vooral gebruikt om kleding vast te zetten. Maar het dient ook als ornament. De grootste Topo’s, die gemaakt zijn van goud, worden vaak alleen gebruikt tijdens optochten zoals Gran Poder in La Paz.
In het begin van de 20e eeuw werd de term ‘topazo’ vastgesteld wat de moord aanduid van iemand door een Topo. Tegenwoordig wordt de Topo nog steeds gezien als een verdedigingswapen voor vrouwen.
Van de 16e tot halverwege de 19e eeuw werd de Topo in verband gebracht met hekserij.
In de tijd van de Inca’s was er één vrouw, de Coya, die heerste over alle andere vrouwen. Zoals de Inca regeerde over alle mannen. Vrouwen waren erg belangrijk want zij zorgend voor het eten. En dat was natuurlijk erg belangrijk aangezien er hard gewerkt moest worden. Zonder goede brandstof geen energie.
In de 17e eeuw werden vrouwen in Bolivia behandeld als kinderen. Aan de ene kant moesten ze van alles doen en regelen maar aan de andere kant hadden ze niks te zeggen.
Vanaf de 19e eeuw kreeg de Boliviaanse vrouw eindelijk wat zelfstandigheid door producten te verkopen op de markt. Vrouwen verdienen tegenwoordig hun eigen geld en zijn daardoor meer onafhankelijk. Helaas zijn er ook nog steeds een heleboel vrouwen die thuis onderdrukt worden door hun man en geen ‘nee’ durven te zeggen.
Parque Cretácio
Op zo’n vijftien tot twintig minuten rijden van Sucre vind je Parque Cretácio en Cal Orck’o. Het grootste stuk grond ter wereld met voetsporen van dinosaurussen.
Je vindt er verder levensechte replica’s en meer informatie over de dinosaurussen die ooit in Zuid-Amerika leefden.
Toegang kost 30 BOB en als je foto’s wilt maken betaal je 5 BOB extra (in 2019).
Vlak naast het park zit een cement bedrijf. Hier zijn de voetstappen gevonden.
Er worden tours gegeven naar de muur met de voetsporen. De tour duurt een uur en is gratis.
Nergens anders ter wereld zijn zoveel dino voetsporen bij elkaar gevonden. Mocht je het willen zien dan moet je opschieten. Een deel van Cal Orck’o is namelijk al ingestort.
Dino replica’s.
Hoe kom je er?
Drie keer per dag, om 10 uur, 11 uur en 14:30 uur, vertrekt er een speciale bus vanaf Plaza 25 De Mayo naar het dinosaurus park. Een retourtje kost 15 BOB (in 2019).
Meer doen en zien in Sucre
Onderstaande heb ik zelf niet gezien maar is een optie als je meer tijd hebt in Sucre.
- Templo de San Felipe Neri (kerk en klooster).
- Glorieta Castle (hier hebben ooit een echte prins en prinses gewoond).
- Tarabuco markt (zondagsmarkt).