Verder naar bericht

De Boliviaanse Amazone: jungle vs pampas

Het Amazoneregenwoud heeft een oppervlakte van 5,5 miljoen vierkante kilometer en is daarmee het grootste regenwoud ter wereld. Deze ‘longen van de aarde’ zijn verspreid over 9 landen, Peru (13%), Bolivia (5%), Brazilië (60%), Colombia (9%), Venezuela (5%), Guyana (3%), Suriname (2%), Ecuador (1,5%) en Frans-Guyana (1,5%). Na uitvoerig online onderzoek te hebben gedaan besloot ik een trip naar de Amazone te boeken in Bolivia.

Waarom naar de Amazone in Bolivia?

Ik ben in Peru niet naar de Amazone/ jungle geweest omdat ik online las dat het in Bolivia goedkoper zou zijn én indrukwekkender.

Jungle of Pampas?

Als je naar de Amazone gaat in Bolivia dan kun je kiezen uit twee soorten trips: de jungle of de pampas. Bij de jungle moet je denken aan heel veel planten, bomen, insecten en regen. De pampas is grasland. Omdat dit gebied minder dichtbegroeid is dan de jungle is de kans om dieren te zien groter. De meeste toeristen kiezen dan ook voor een trip naar de pampas.

Omdat ik genoeg tijd en budget had boekte ik een tour naar de Madidi jungle én de pampas.

Welke organisatie is het beste?

Ik boekte de jungle en pampas tour via FindLocalTrips. Op deze site vind je de best beoordeelde tours. De Madidi jungle tour boekte ik met Madidi Travel en de pampas tour boekte ik met Mashaquipe travel.

Reis je alleen? Boek dan NIET via FindLocalTrips

Als je alleen reist is het beter om NIET via FindLocalTrips te boeken maar direct via de reisbureaus. Dit omdat tours alleen doorgaan wanneer er twee mensen of meer gereserveerd hebben. Ik selecteerde via FindLocalTrips een aantal random datums en boekte daarna meteen mijn vlucht. Maar daarna dacht ik “wacht eens even… Stel dat er niemand anders heeft geboekt op de dag dat ik een tour wil doen. Annuleren ze dan mijn trip?”

Ik nam contact op met Madidi & Mashaquipe Travel en inderdaad, ze annuleren de trip als er maar één persoon heeft gereserveerd voor die dag. Voor de pampas tour zat ik safe, er was al een reservering voor de dag dat ik wilde gaan.

De jungle tour was een probleem. Op de dag dat ik wilde had nog niemand anders gereserveerd. En dit zou uiteindelijk ook niet gebeuren. Ik had twee opties:

  1. een tour boeken die een dag langer duurde (5 dagen in plaats van 4)
  2. een tour boeken die een dag later zou starten en 3 dagen zou duren in plaats van 4

Ik koos voor de laatste optie omdat ik anders weer de pampas tour moest verzetten naar een dag later. En dan zou er misschien weer geen reservering zijn voor die dag.

Helaas moest ik door deze beslissing ook mijn vlucht verzetten. Gelukkig ging dat redelijk soepel. Ik ging naar het Bolivia Hop kantoor in La Paz en vroeg of ik daar Amazonas Airlines mocht bellen. Ik had namelijk geen Boliviaanse simkaart en bellen met mijn Vodafone abonnement zou me weer 5 euro kosten (buitenland bundel). Eigenlijk best wel brutaal maar hé, het werkte. Ik mocht Amazonas bellen met hun telefoon. Mijn vlucht werd verplaatst naar een dag later. Ik moest alleen wel  30 BOB (3,80 euro) aan administratie kosten betalen. Gezien de prijs van mijn vlucht, 162 euro, vond ik dat niet zo erg.

De Boliviaanse Amazone – Hoe kom je er?

Als je naar de Madidi jungle wilt in de Boliviaanse Amazone dan moet je eerst naar het dorpje Rurrenabaque. Vanuit Rurrenabaque vertrekken tours naar de jungle en de pampas.

De goedkoopste manier om naar Rurrenabaque te reizen is met de bus (zo’n 15 tot 20 euro voor een retourtje). Een reis van 20 uur over een hobbelige weg die door velen wordt beschreven als ‘de hel’.

Een comfortabelere en snellere optie is het vliegtuig. Binnen 30 minuten reis je van La Paz naar Rurrenabaque. Helaas is deze optie wel een stuk duurder (ik betaalde 162 euro voor een retourtje).

Ontbijt op het vliegveld van La Paz

Vluchten en annuleringen

Ik boekte een vlucht naar Rurrenabaque een dag vóór de eerste tour. Ik las namelijk online iets over een klein vliegtuig, grasveld als landingsbaan, regen en annuleringen.

Mocht mijn vlucht geannuleerd worden dan had ik in ieder geval nog een dag speling.

Toen ik op het vliegveld aankwam bleek dat het vliegtuig helemaal niet zo klein was. Gewoon een 2 aan 2 zitter. Het vliegtuig waarmee ik van Wenen naar Krakau vloog, dát was pas klein!

En ook de landingsbaan in Rurrenabaque was in orde. Gewoon een geasfalteerde baan, niets gras, niets modder.

Kortom ik denk dat de blogs die ik heb gelezen inmiddels een beetje gedateerd zijn.

Rurrenabaque

De vlucht naar Rurrenabaque verliep prima en ik kwam op tijd aan bij het (erg kleine) vliegveld. Ik had geen transfer geregeld maar er zou schijnbaar een busje van Amazonas naar het dorpje rijden. Uiteindelijk ben ik op een andere manier bij mijn hotel gekomen. Er stond iemand van Madidi Travel te wachten op twee toeristen die, die dag een tour hadden geboekt. Hij wilde mij wel meenemen voor 10 BOB (1,30 euro). Daar zei ik geen nee tegen.

In Rurrenabaque is eigenlijk niet zoveel te doen. Je hebt er een paar restaurantjes, winkeltjes en that’s it. Je schijnt er ook te kunnen hiken maar dat leek me niet zo veilig. Het verhaal van een Britse toeriste die vorig jaar in Rurrenabaque werd verkracht en voor dood achter gelaten door drie mannen stond me nog goed bij.

Omdat het ook nog eens ‘bloody fucking hot’ was besloot ik de dag te spenderen op het balkon van mijn hotel. Met een tijdschrift dat al zeven weken in mijn backpack zat.

Waar verblijf je in Rurrenabaque?

Er zijn verschillende hostels en hotels waar je kunt verblijven. Ik boek meestal via Booking.com en let dan op reviews, prijs en locatie. Zo kwam ik uit bij Hotel Rurrenabaque. Een rustig hotel, beetje aan het einde van het dorpje. Het doet denken aan een oud plantage huis (hacienda) en wordt gerund door twee oude dametjes. Ze spreken beide geen woord Engels maar dat was voor mij niet echt een probleem. Als je een beetje basis Spaans kent dan kom je er wel uit.

Ik koos voor een kamer met gedeelde badkamer maar de eerste twee nachten verbleef ik in mijn eentje in het hotel en had ik de badkamer dus helemaal voor mezelf. Alleen de laatste nacht waren er drie andere gasten.

Madidi Jungle

De volgende dag was het zover. Ik checkte uit en begaf me naar het kantoor van Madidi Travel. Daar aangekomen kreeg ik een reddingsvest, een poncho en een paar regenlaarzen. Ook maakte ik kennis met de andere gast, de Boliviaanse Fernando, en mijn gids. Daarna liepen we naar de Beni rivier en stapten we in een motorbootje. Na drie uur kwamen we aan bij het Serere Reservaat.

Serere Reserve

Het Madidi National Park is enorm groot. Het omvat maar liefst 19 duizend vierkante meter en loopt helemaal van de Andes naar het regenwoud van Bolivia. Helaas wordt het park bedreigd door onder andere stropers en toerisme. Daarom richtte de Bolivaanse Rosa Maria Ruiz Madidi Travel op.

Als je een reis boekt met deze organisatie dan verblijf je niet in het Madidi National Park maar in een reservaat net erbuiten. In het Serere Reservaat kun je als toerist een indruk krijgen van de jungle en de dieren die er wonen zonder een grote impact achter te laten. Het is een plek waar exclusief gasten van Madidi Travel kunnen komen. Je vindt er dus geen toeristen van andere organisaties.

Slapen in het regenwoud

Helaas regende het enorm op de dag dat we naar Serere vertrokken. November is het begin van het regenseizoen in Bolivia en dat was te merken. Toen we na 3 uur varen in de boot aankwamen waren we allemaal zeiknat. Ondanks poncho, regenjas en regenlaarzen. Gelukkig was het niet koud.

Na een half uurtje lopen kwamen we aan bij ons verblijf. Cottages midden in het regenwoud. Ik kreeg direct een flashback naar Cairns, Australië. Daar verbleef ik in een soortgelijke cottage ook in het Tropisch regenwoud.

Omdat ik alleen reisde kreeg ik een bed in de ‘hostel cottage’. Uiteindelijk had ik de hele plek voor mezelf want in de drie dagen dat ik er was kwamen er geen andere gasten bij.

Kennismaking gids

Ik en Fernando kregen allebei een eigen gids. Waarom weet ik eigenlijk niet want Fernando sprak gewoon Engels dus we hadden best een gids kunnen delen.

Helaas had ik niet echt een klik met mijn gids. Hij sprak wel Engels maar matig en hij zei niet zoveel. Ik kreeg van zijn houding een beetje de indruk alsof hij er niet zoveel zin in had.

Er was een andere groep mensen (die waren de dag voor mij aangekomen) en die hadden een gids die gemotiveerder over kwam. Ik heb het idee dat zij uiteindelijk meer hebben gezien omdat hij meer moeite deed.

Daarnaast zijn ze nogal touchy feely in Bolivia en ik vond dat de gids iets teveel aan me zat. Als je een aap ziet dan kun je dat ook gewoon aanwijzen, je hoeft niet per se aan me te zitten. En van die flauwe, semi flirterige opmerkingen als “i’m Tarzan you can be Jane” moet ik al helemáál niks hebben.

Tough customer much? Misschien.

Het programma

Er is een standaard programma maar in praktijk beslis je samen met de gids wat je gaat doen. De eerste dag konden we helaas niet zoveel doen omdat het heel erg regende. De avondwandeling ging ook niet door. Maar ik heb toch nog wát kunnen zien.

Ontbijten, lunchen en avondeten deden we samen met de andere groep in een heel groot huis. Dit was zo’n beetje de verzamelplek. Op de tweede verdieping hingen hangmatten waarin je kon relaxen.

In de jungle is het zo dat het eigenlijk beter is als je voor langere tijd op één locatie blijft. Dan schijn je meer beesten te zien. Ironisch genoeg zag ik dan eigenlijk ook de meeste beesten rond het grote huis.

De eerste avond zag ik een tarantula in een boom die bij het grote huis stond, een gifgroene tree frog (boomkikker) op de muren, een hagedis én een baby giant anteater (reuzemiereneter) en baby Black Spider Monkey (Bosduivel). Maar die liepen daar eigenlijk permanent rond. In het Serere Reservaat worden namelijk dieren opgevangen en weer uitgezet in het wild. De baby Black Spider Monkey zal helaas nooit meer terug kunnen naar de jungle omdat deze epileptisch is.

Gigantisch grote slak

Tarantula

Baby reuzenmiereneter. Het beest stak op een dag zijn neus in een nest met rode mieren en werd waarschijnlijk gebeten. Hij werd heel boos en begon achter ons aan te rennen haha. 

Dag 2 – jungle wandeling, piranha vissen en kaaiman spotten

De tweede dag was het gelukkig een beetje droog. Terwijl ik naar het grote huis liep zag ik een groep Coati’s (neusberen) het pas oversteken. Aangekomen bij het grote huis zag ik een grote tapir rondscharrelen en twee blauwkeelara’s.

Na het ontbijt maakte ik een lange wandeling door de jungle met mijn gids. We zagen onder andere een groep kapucijnapen, giftige kikker en bullet ants (kogelmieren) die net een nest termieten hadden uitgemoord. Door deze mier wil je dus NIET gebeten worden. Ik heb ook nog army ants (roofmieren) gezien en leafcutter ants (bladsnijders mieren).


Papaya boom. Deze boom bestaat voor 96% uit water en heeft zoals je kunt zien scherpe stekels. 

Cacao boom. Apen zijn dol op de vruchten. 

Kapucijner apen

Daarna was het tijd voor lunch. Na de break gingen we het water op. Fernando en zijn gids en Rosa Maria en haar Black Spider Monkey gingen ook mee. Ooit een aap in een kano gezien? Bij deze.

Tijdens de rondvaart zagen we vooral vogels zoals de Hoatzin ofwel de Serere vogel. Schijnbaar is dit een prehistorische vogel. Het beest ziet er dan ook heel apart uit met zijn rode ogen.

Aan het eind van de trip was het tijd voor piranha vissen. Ik deed niet mee want: vegetariër. Zou een beetje vreemd zijn. Fernando wist een catfish te vangen (maken hele rare geluiden) en zijn gids ving als enige een piranha. ’s Avonds werden de twee gefrituurd opgediend voor Fernando.

Na het avondeten mochten we kiezen: een avond wandeling of het meer op om te zoeken naar kaaimannen. Ik wilde eigenlijk wandelen omdat ik al de hele middag in de kano had gezeten. Maar op aanraden van een dame uit de andere groep gingen we toch het water op. Ik heb daar nu een beetje spijt van want we zagen eigenlijk niets en ik zou later bij de pampas tour wel 300 kaaimannen zien.

Tree frog

Dag 3 – Vleermuizen en doodshoofdaapjes

De laatste dag van de trip. Het regende weer eens en daarom wilde de gids eigenlijk geen wandeling maken maar ik dwong hem om het toch te doen. Hij werd uitgelachen door de andere gidsen “haha je gaat geen zak zien man!”. Maar dat was niet helemaal waar. We zagen toch nog een groep Coati’s (neusberen) en de gids bracht me naar een holle boom waar allemaal vleermuizen in zaten. Erg cool. Daarna begon het wel heel erg te regenen en gingen we terug naar het grote huis. De andere groep was sieraden aan het maken, duidelijk een beetje teleurgesteld.

Vlak voordat Fernando en ik weer naar Rurrenabaque zouden vertrekken kwam er opeens een groep Squirrel monkeys (Doodshoofdaapjes) voorbij het grote huis slingeren. Ze waren aan het spelen en vechten met elkaar en het was super leuk om te zien. Wat een mazzel dat we dat nog even mochten meemaken!

Madidi jungle tour – Wat vond ik ervan?

Ze zeggen dat in de jungle meer dieren leven dan in de pampas, alleen ze zijn minder goed te spotten. Dat klopt wel. In de jungle is het moeilijker om dieren te vinden. De jungle is gewoon een beleving. Loop je daar tussen de gigantische bomen en planten, op zoek naar apen. Je voelt je een beetje Indiana Jones.

Ik vind het wel jammer dat ik niet meer tarantula’s heb gezien en een slang. Nu weet ik dat de laatste sowieso moeilijk is om te vinden maar toch. De andere groep had veel meer beesten gespot. Zij hadden ook meer tijd, in totaal vijf dagen. Maar ik denk dat het ook een beetje aan de gids lag. Die van mij zat tien minuten naar een groep mieren te staren…

Ook denk ik dat de medewerkers misschien af en toe iets te makkelijk zijn. Op een avond was er ’s avonds bij de cottages opeens muziek en ik zag ergens licht vandaan komen. Bij het ontbijt bleek dat één van de dames uit de andere groep het ook gezien en gehoord had. We vroegen onze gidsen of er misschien een feestje was ofzo. Maar ze zeiden dat ze geen idee hadden. Het was verboden voor de medewerkers om bij de cottages van de gasten in de buurt te komen. Maarja waar kwam die muziek dan vandaan? Illegale stropers?

Persoonlijk denk ik dat een paar van de medewerkers gewoon lekker een feestje aan het vieren waren. In de boot op de terugweg hadden ze de muziek ook keihard aan. Beetje onprofessioneel vond ik dat.

Pampas

Na drie dagen jungle was het tijd voor wat anders: de pampas. Ik liep ’s ochtends naar het kantoor van Mashaquipe waar ik de andere twee personen in de groep ontmoette. Een stel uit Engeland. Ze waren een jaar getrouwd en inmiddels al 10 maanden aan het reizen. Bolivia was hun laatste stop. Daarna gingen ze terug naar huis.

Hobbelige rit & luiaards

Om de pampas te bereiken moesten we eerst drie uur in de auto zitten. Onze gids was een vriendelijk oud mannetje met een paar opvallende gouden tanden (hier hebben ze allemaal gouden tanden). Hij vertelde ons dat de weg die we namen helemaal naar Brazilië liep. Er is blijkbaar een documentaire gemaakt over deze weg en hoe geweldig het is dat president Evo Morales alles heeft laten asfalteren. In praktijk is er maar een heel klein deel geasfalteerd. Het grootste gedeelte is onverhard met kuilen en bulten. Het werd een ‘shaken not stirred’ ritje.

Onderweg zag ik al meer beesten dan ik tijdens drie dagen in de jungle had gezien. De gids had hele goede ogen en spotte zowaar twee sloths (luiaards). Geweldig! Ik had helemaal niet verwacht luiaarden te zien. Eentje droeg een baby bij zich, zó schattig.

Verder zagen we een aantal kaaimannen en gigantisch veel vogels. Een dierenparadijs.

Jabiru. Deze lelijke vogel eet gerust een slang op of een klein knaagdier. 

Met de boot naar Las Tortugas

Na de drie uur durende, hobbelige rit stapten we over op de boot. In zo’n 20 minuten voeren we naar de Mashaquipe Ecolodge: Las Tortugas. Onderweg zagen we een heleboel kaaimannen, capibara’s en vogels. Waaronder de Hoatzin. Deze vogel leek in de jungle zo zeldzaam maar in de pampas stikt het ervan.

Roofvogel met pruikje hihi

Yellow spotted river turtle (Terekayschildpad)

Capibara’s

De lodges in de pampas zijn ietwat luxer dan die in de jungle. Maar het blijft basic, ook hier werd ik gebeten door muggen en vond ik beestjes in mijn bed. Waaronder één hele grote, dikke spin. ik ben niet bang voor spinnen maar van deze schrok ik toch wel even.

Net als in de jungle is er bij de pampas een groot gebouw waar ontbijt, lunch en diner geserveerd werd. In de vorm van een buffet. Een groot voordeel ten opzichte van de jungle waar je at wat de pot schafte.

Veel varen

In de jungle loop je veel, in de pampas doe je veel met de boot. Op zich vond ik dat niet erg want dan kon ik lekker zitten en ondertussen beesten spotten. En een heleboel beesten zie je vanuit de boot. Waaronder de pink dolphin (roze dolfijn). In het regenseizoen (vanaf januari) gaan de dolfijnen op zoek naar een partner en zijn ze heel vriendelijk. Je kunt dan met ze zwemmen. Eigenlijk vind ik dat niet zo’n goede optie. Waarom moet je die beesten aanraken? Laat ze lekker met rust.

Korte wandeling pampas en jungle

Als je naar de pampas gaat dan staat een korte wandeling door het grasland op het programma. Je kunt dan gaan zoeken naar slangen. Afgezien van een shitload capibara’s, vogels en kaaimannen vonden we helaas niks.
 

Op de derde en laatste dag gingen we een stukje de jungle in. Van een afstandje zagen we kapucijner apen maar toen we dichterbij kwamen waren ze helaas verdwenen. Wel zagen we later nog wat coati’s (neusberen) voorbij schieten.

Tijdens deze wandeling kwam ik blijkbaar te dicht langs het nest van een insect dat eruit zag als een zwarte wesp, maar dan drie keer zo groot. Eentje raakte verstrikt onder mijn regenponcho en stak me in mijn hand. De pijn was gruwelijk! En de wond was zo groot dat er bloed uit mijn hand vandaan kwam. Gelukkig was het gif niet giftig. Het deed alleen even heel erg pijn voor een uurtje.

Door wind en weer

Ook in de pampas regende het af en toe flink. Tour afzeggen? Dacht het niet. Onze gids deed mooi zijn poncho aan en we gingen gewoon op avontuur. Bij de pampas tour werden niet automatisch regenlaarzen en poncho’s aangeboden. Omdat ik zag dat ze, ze wel hadden vroeg ik er zelf om. Ja doei, ik ga toch zeker niet mijn eigen schoenen zeiknat laten worden.

Squirrel en Howler monkeys

Het hoogtepunt van de tour was voor mij het zien van verschillende apen. In de jungle had ik geen Howler monkeys (brulapen) gezien. In de pampas heb ik deze van dichtbij mogen spotten. Op een gegeven moment werd ik om 5 uur ’s ochtends wakker van een enorm gebrul. Na een half uur besloot ik om maar eens te gaan kijken waar het vandaan kwam. Bleek dat er een groep brulapen in de bomen zat te schreeuwen. Wat een geluid zeg!

De zwarte aap is het mannetje, ookwel Babadoo genoemd wat betekent: hij die vele vrouwen heeft. De rode apen zijn de vrouwtjes. 

Ook heb ik van heel dichtbij Doodshoofdaapjes gezien. De gids spotte ze in een boom en voer de boot ernaartoe. De Engelse man uit onze groep had toevallig een mango bij zich (uit de boom gevallen bij de ecolodge) en daar kwamen de aapjes allemaal op af. Dat was enorm grappig. Doodshoofdaapjes zijn heel vriendelijk en speels. Bij andere apen kun je dit niet doen. Die worden agressief.

Deze aap besloot mijn hoofd te gebruiken als krabpaal

Jaguar

Het schijnt dat er in het hele gebied maar 10 jaguars voorkomen. Je moet dan ook heel erg mazzel hebben om er eentje te spotten. Wij hebben de grote kat helaas niet gezien. Wat we wél hebben gezien is een stukje van zijn maaltijd: een uit elkaar gereten kaaiman. Het lijk zag er nog best vers uit dus ik denk dat we de jaguar op een paar uur na gemist hebben. Jammer!

Pampas tour – wat vond ik ervan?

Om heel eerlijk te zijn denk ik dat ik de pampas tour leuker vond dan de jungle tour. Dat komt vooral omdat je in de pampas vanaf het begin al heel veel dieren ziet. Maar ook omdat ik de gids fijner vond. Het was een oudere man die gewoon normaal deed. Niet aan je zitten, leuke verhalen vertellen. Ik voelde me meer op mijn gemak tijdens deze tour. Ook vond ik het fijn dat ik met andere mensen in een groep zat. Dat is toch wat gezelliger.

De pampas is wel minder exclusief en best wel toeristisch. Er lopen veel meer mensen rond en dat zie je terug aan de omgeving: plastic flessen overal. Dat vond ik jammer.

Terug naar La Paz

Na de pampas tour verbleef ik nog één nachtje in Hotel Rurrenabaque en de volgende dag zou ik terugvliegen naar La Paz. Maar op de laatste dag van de tour hoorde ik dat de controle toren stuk was. Het was dus maar de vraag of mijn vlucht wel door zou gaan.

Een extra dag in Rurrenabaque? Daar zat ik dus echt niet op te wachten. Toen we terugkwamen in Rurrenabaque ben ik meteen naar Mashaquipe Travel gegaan om te kijken of zij meer info hadden en me konden helpen. Ze waren erg behulpzaam. Gelukkig bleek aan het einde van de middag dat de toren gefixt was. Mijn vlucht ging gewoon door.

Ook waren ze zo aardig om me de volgende dag gratis een lift te geven naar het vliegveld. Madidi Travel vroeg hier 10 BOB voor.

Het mini vliegveld van Rurrenabaque

Wat kost een trip naar de jungle en pampas

Ik ben totaal 8 dagen naar de jungle & pampas geweest en heb hiervoor (in 2018) € 739 betaald. Een flink bedrag maar aan de andere kant ook een unieke ervaring.

  • Retourvlucht La Paz – Rurrenabaque: € 162
  • Taxi hotel – vliegveld: € 10
  • Taxi vliegveld – hotel: € 10
  • 3 dagen/ 2 nachten Madidi jungle tour: € 238
  • 3 dagen/ 2 nachten pampas tour: € 223
  • Toegang tot de pampas: € 20
  • 3 nachten in Hotel Rurrenabaque: € 38
  • Fooi gidsen: € 18 (veel te veel maar goed)
  • Eten Rurrenabaque: € 20

Feelgood aftermovie

Hoor je geen muziek bij dit filmpje? Dan is dat helaas uitgeschakeld door Youtube i.v.m. copyright.

Laat als eerste een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.