Ga naar de inhoud

Beyoglu en Ortokay

Istanboel is een stad in Turkije die bestaat uit twee Europese delen en een Aziatisch deel. De Europese wijken Sultanhamet en Beyoglu worden van elkaar gescheiden door de Bosporus rivier. En weer met elkaar verbonden door de Galatabrug. Beyoglu heette vroeger Perua wat ‘de andere kant’ betekent. Makes sense.

In Byzantijnse en Ottomaanse tijden was Beyoglu een belangrijk handelscentrum. Tegenwoordig is het, het hart van modern Istanboel.

Hoe kom je er?

Met het openbaar vervoer reis je snel en makkelijk van de ene plaats in Istanboel naar de andere. Ik nam de tram van Karakoy (waar ik verbleef) naar Ortokay en de bus weer terug. Je kunt Google maps gebruiken om je route uit te stippelen.

Karakoy

Karakoy is een populair gebied in Beyoglu. Je vindt hier verschillende hotels, leuke winkeltjes en restaurants. Ook staat hier de beroemde Galatatoren.

Streetart in Karakoy

Streetart in Karakoy.
Streetart in Karakoy.
Streetart in Karakoy.
Streetart in Karakoy.
Streetart in Karakoy.
Karakoy Istanboel.

Op meerdere plekken in Istanboel vind je de zogenaamde Umbrella streets. De paraplu’s zijn in de meeste gevallen opgehangen door restaurant eigenaren om klanten te trekken. Volgens mij werkt het wel want hoe cute is dit!?

Umbrella street in Karakoy.

Galatatoren

De Galatatoren werd in 1348 gebouwd door de Genuezen. Hier handelde de Byzantijnen in die tijd het meeste mee. De toren is 70 meter hoog en heeft 11 verdiepingen. Ondanks alle aardbevingen is de toren nog nooit omgevallen, wel een paar keer gerestaureerd.

Vanaf de top van de toren kun je mooi uitkijken over Istanboel.

Tip: bezoek de toren ’s ochtends vroeg, wanneer deze open gaat. Dan is de rij het kortst.

Galatatoren Istanboel.

Na het kopen van een kaartje wordt je met een lift helemaal naar boven gebracht. Ik ging eerst genieten van het uitzicht.

Galatatoren Istanboel.
UItzicht vanaf de Galatatoren in Istanboel.
UItzicht vanaf de Galatatoren in Istanboel.

Prachtig uitzicht op de Bosporus rivier.

UItzicht vanaf de Galatatoren in Istanboel.

Observatorium

De Galatatoren werd in de 16e eeuw gebruikt als Observatorium door Takiyyuddin bin Maruf-i. Deze astronoom, wiskundige en wetenschapper is een belangrijk figuur in de geschiedenis van de Turkse wetenschap. Schijnbaar ontwikkelde hij, als eerste in de westerse wereld, een telescoop. En was hij de eerste die werkte met secondes in horloges.

UItzicht vanaf de Galatatoren in Istanboel.

Nadat je hebt genoten van het uitzicht loop je via een smalle trap naar beneden. Op elke verdieping van de Galatatoren valt iets te zien. Het is eigenlijk een museum.

Galatatoren Istanboel.

Oude muur

De Genuezen bouwde niet alleen de Galatatoren maar ook een muur die liep van Azakapi tot Sishane en van Tophane naar Karakoy. Een groot deel van die muur is vernietigd door aardbevingen. Op een paar plekken in Istanboel vind je restanten.

Ik verbleef bij Halich Hotel in Karakoy dat uitkijkt op de Bosporus. Op de foto hieronder zie je een stukje van de oude stadsmuur (met het gele hek eromheen).

Uitzicht vanaf het Halich Hotel restaurant Istanboel.

De ‘Amphoras’ hieronder werden gebruikt om etenswaren in te bewaren en te vervoeren. De potten zijn gemaakt van terracotta, hebben twee hendels en werden afgesloten met (bijvoorbeeld) een kurk.

Galatatoren Istanboel.

Ketting

In de Byzantijnse tijd werd scheepvaart bij de Gouden Hoorn (inham bij de Bosporus rivier) geblokkeerd door gebruik te maken van een grote ketting. Deze hing tussen de Kastellion toren en de Eugenios toren. Maar dat weerhield Sultan Mehmet I er niet van om Istanboel te veroveren. Hij vervoerde zijn schepen gewoon over land naar de Gouden Hoorn. Een deel van de ketting werd bewaard als herinnering aan de Ottomaanse verovering.

De ketting is 10 meter lang en weegt 425 kilo. Andere delen liggen in het Istanboel Naval Museum, Harbiye militair Museum en Rumeli Hisarlar Museum.

Galatatoren Istanboel.

Cheesecake eten bij Viyana Kahvesi

Naast de Galatatoren vind je de populaire bakkerij Viyana Kahvesi. In 2023 hadden ze daar een cheesecake die viral ging op TikTok. Natuurlijk moest ik die ook even proberen. Het was lekker maar zelfs voor mij (een enorme zoetekauw) te zoet.

Cheesecake in Karakoy.

Taksimplein

Het Taksimplein is een belangrijk plein in Istanboel. Rondom het plein zitten veel winkels en uitgaansgelegenheden. Het is er altijd druk. Op het plein staat het Cumhuriyet Anıtı-standbeeld dat gemaakt werd door de Italiaan Pietro Canonica. Hij maakte het beeld ter ere van de grondlegging van de Republiek Turkije.

Taksim plein Istanboel.

Cumhuriyet Anıtı-standbeeld

Taksim plein beeld.

Het Taksimplein is ook de plek waar protesten plaatsvinden. Zoals de Gezipark-protesten in 2013. Het begon als een protest tegen de bouw van het Gezipark maar groeide al snel uit tot een protest tegen het autoritaire beleid van premier Erdogan. Tijdens de protesten vielen er 22 doden en raakte 8000 mensen gewond.

Persoonlijk vind ik het Taksimplein geen gezellige plek. Er staan geen bomen, het is allemaal een beetje grijs. En in de avond schijnt het minder veilig te zijn.

Taksim plein Istanboel.

Historische tram

Wat wél leuk is, is de historische tram (Tünel) die vertrekt en eindigt op het Taksimplein. De tramlijn werd in de jaren 70 van de 19e eeuw gebouwd om mensen de klim van Karakoy naar het hoger gelegen Beyoglu te besparen. Het was de tweede ondergrondse spoorweg ter wereld (na die van Londen).

Inmiddels wordt de tramlijn eigenlijk alleen nog gebruikt door toeristen.

Taksim plein Istanboel.

Taksim moskee

De Taksim moskee werd in opdracht van president Erdogan gebouwd en op 28 mei 2021 opgeleverd. Dat leverde flink wat ophef op. Voor een groot deel van de bevolking staat het Taksimplein namelijk voor het moderne Turkije, gesticht door Atatürk. En met deze nieuwe moskee, die overal bovenuit steekt, wordt het toch een beetje het plein van Erdogan. Die het land juist wil islamiseren. En de moskee werd ook nog geopend op dezelfde datum dat de Gezipark-rellen begonnen.

Ik heb zelf een bezoekje gebracht aan de moskee en het is een vrij sobere moskee. Zelfs een beetje saai eigenlijk. Heel grijs. Waarschijnlijk was dat ook de bedoeling.

Taksim moskee.

Istiklal Cadessi

Istiklal (wat straat betekent) Cadessi is de meest bekende winkelstraat van Istanboel. Je kunt het vergelijken met de Kalverstraat in Amsterdam. Je vindt hier ook eigenlijk dezelfde winkels. Toen ik er was hingen er vlaggen van de Turkse voetbalclub Galatesary. Voetbal is in Turkije heel groot. Dat is schijnbaar gekomen na de Tweede Wereldoorlog. Toen er niet veel leuks te doen was behalve voetbal.

Istiklal Caddesi.
Istiklal Caddesi.
Istiklal Caddesi.

Ortokay

De wijk Ortokay of Ortaköy ligt in het Europese deel van Istanboel. Vergeleken met andere wijken is Ortokay vrij rustig. Je vindt er een plein dat uitzicht biedt op de Bosporusbrug en de Büyük Mecidiye Camii (grote keizerlijke moskee). De moskee werd tussen 1854 tot 1856 gebouwd in opdracht van sultan Abdülmecit. De architecten waren het Armeense vader en zoon duo Garabet Balyan en Nigoğayos Balyan. Zij kwamen uit een beroemde Ottomaans-Armeense architecten-familie.

Rondom het plein vindt je een markt waar van alles en nog wat wordt verkocht. Het bekendste product waar je hier kunt scoren is Kumpir, Turks gevulde aardappel. Ik heb het zelf niet geprobeerd (zat nog vol van ontbijt) maar het zag er wel erg lekker uit.

Büyük Mecidiye Camii en de Bosporusbrug, Ortokay Istanboel.
Ortokay kat
Büyük Mecidiye Camii en de Bosporusbrug

Dolmabahcepaleis

Sultan Abdül Mecit woonde in het Topkapipaleis maar dat was voor hem niet modern genoeg. En dus werd het Dolmabahcepaleis, wat gedempte tuin betekent, gebouwd. De naam komt van de locatie, een baai die gedempt is. Het paleis werd ontworpen door hetzelfde duo dat verantwoordelijk was voor de Büyük Mecidiye moskee, Garabet Bayan en Nigoğayos Balyan.

Dolmabahce paleis, Istanboel.

Het Paleis werd in 1856 opgeleverd. Er hebben in totaal 7 sultans in het paleis gewoond. De laatste sultan, Mehmet VI, werd in 1922 verbannen door Mustafa Kemal Atatürk, de oprichter en eerste president van de republiek Turkije. Het laatste lid van de Ottomaanse familie, Abdülmecit II, mocht er tot 1924 wonen. Daarna moest ook hij vertrekken.

blank

Het Dolmabahcepaleis werd vervolgens door Atatürk gebruikt wanneer hij in Istanboel was. Toen Atatürk ziek werd verbleef hij continue in het paleis, tot zijn overlijden in 1938. Je kunt de kamer van Atatürk bekijken wanneer je het paleis bezoekt.

Dolmabahce paleis, Istanboel.

Sinds 1952 fungeert het paleis als museum. Er zijn 285 kamers, 46 zalen, 6 badkamers en 68 toiletten. Je vindt er verder één van de grootste kroonluchters ter wereld. Het ding weegt 4.5 ton en heeft 750 lampen. Het kristallen trappenhuis, in de vorm van een dubbel hoefijzer, is ook zeer indrukwekkend. Eigenlijk is alles indrukwekkend in dit paleis. Omdat je binnen geen foto’s mag maken kan ik het op dit blog helaas niet laten zien.

Tip: bezoek dit paleis zo vroeg mogelijk. Dan is het nog rustig en staat er geen rij bij de kassa.

Dolmabahce paleis, Istanboel.
Dolmabahce paleis, Istanboel.

Dit beeld van een leeuw die een krokodil pakt is gemaakt door de Franse beeldhouwer Pierre Louis Ro.

Dolmabahce paleis, Istanboel.
Dolmabahce paleis, Istanboel.
Dolmabahce paleis, Istanboel.

Dolmabahce kloktoren

Buiten het hek van het paleis vind je de Dolmabahce kloktoren. Deze werd gebouwd in opdracht van Sultan Abdülhamid II en ontworpen door Sarkis Balyan. De toren is 27 meter hoog en de klok werd gemaakt door Jean Paul Garnier (een bekende Franse klokmaker in die tijd). In 1979 werd de klok aangepast. Deze werkt nu deels elektrisch.

In de klok bevindt zich een klein museum. Je kunt schijnbaar ook helemaal naar boven. Helaas was de toren gesloten toen ik er was.

Dolmabahce paleis, Istanboel.

Dolmabahce moskee

De Dolmabahce moskee werd gebouwd in opdracht van Bezmialem Valide Sultan, één van de vrouwen van Sultan Mahmud II. De moskee werd ontworpen door de Turks, Armeense architect Garabet Balyan. Helaas was de moskee nog niet af toen Bezmialem overleed in 1953. Maar haar zoon, Sultan Abdulmecit, nam het project over. In 1955 werd de moskee geopend.

Tussen 1948 en 1961 zat hier het zee museum. Na die tijd was het weer een moskee.

De stijl is een mix van barok en rococo, wat je ook terug vindt in het paleis.

Dolmabahce moskee, Istanboel.
Dolmabahce moskee, Istanboel.

Meer Istanboel

Wat kost een reis naar Istanboel?

Sultanahmet

Fener, Balat en Eyüp

Eminönü en Beyazit

Aziatisch Istanboel