Naar de inhoud springen

Hiken naar Laguna Churup

Laguna Churup is een meer in de buurt van het Peruaanse bergdorp Huaraz. Het meer ligt op 4450 meter hoogte en je kunt er in een dag naartoe hiken. Veel wandelaars doen deze hike als voorbereiding op de 4-daagse Santa Cruz trek.

Hoe kom je er?

Eerst moet je in Huaraz zien te komen. Vanuit Lima rijden er meerdere bussen per dag naar Huaraz. De rit duurt ongeveer 8 uur.

Laguna Churup ligt op ongeveer een uur tot anderhalf uur rijden van Huaraz, bij de plaats Pitek. Soms worden er tours aangeboden maar niet altijd. De enige optie die dan overblijft is een collectivo (klein busje) nemen. Je kunt ook een taxi nemen maar dat is veel duurder (€ 26 in 2019).

Een trip met een collectivo is altijd spannend want je weet nooit waar ze precies stoppen. Zo gaf de eigenaresse van mijn Airbnb aan dat de collectivo maar to Llupa zou gaan. Vanaf daar is het nog een uur lopen naar Pitek (waar de trek begint). Je kon blijkbaar ook vragen of het busje helemaal naar Pitek wilde rijden maar normaliter doen ze dat alleen als er genoeg mensen inzitten.

Collectivo of kidnap busje?

Omdat ik op een blog had gelezen dat je vóór 8 uur ’s ochtends zo’n busje moest zien te scoren stond ik al om 6 uur ’s ochtends op. Naja meer omdat ik van de stress niet meer kon slapen. Het was de eerste keer dat ik een collectivo nam in Zuid-Amerika en online staan allemaal verhalen over kidnapping, beroving en erger. Dus ik was best wel zenuwachtig.

07:00 uur

Ik was in de straat waar de busjes zouden moeten staan. Ik liep op een busje af waar ik Pitek op zag staan. Huh? Ik dacht dat ze maar tot Llupa zouden gaan? Zouden ze nu dan helemaal naar Pitek rijden? Dat zou mooi zijn! Een vrouwtje in traditionele kledij (rok, kousen, bolhoedje) was bezig met het schoonmaken van het busje. Haar man zat achter het stuur. Het was een ouder echtpaar. Ik vroeg aan het vrouwtje “vas a Pitek?” (gaat u naar Pitek?) en ze wees naar de overkant van de straat.

Ik liep naar het andere busje aan de overkant van de straat waar twee jonge mannen inzaten. “Pitek?” “Si? “Cuanto?” “Diez soles”. Ik zei ok maar eigenlijk had ik er al meteen spijt van. Ze zagen er niet heel betrouwbaar uit en het busje was compleet afgeragd. Op het andere busje stond duidelijk Pitek. Op dit busje stond helemaal niks. Het was gewoon een vieze, afgeragde witte collectivo.

07:30 uur

Ik ging zitten. Ik was mega nerveus maar probeerde dat natuurlijk niet uit te stralen. Er zat niemand anders in het busje. Ik had zelfs nog helemaal geen andere backpackers gezien. Zat ik eigenlijk wel goed? Ik werd steeds nerveuzer en appte mijn vriend dat als hij niets meer van me zou horen ik waarschijnlijk gekidnapt en vermoord was. Maar hij stelde me gerust. Alles zou wel goed zou komen. ondertussen was het half acht en het busje stond er nog steeds. Ook het busje met het oudere echtpaar aan de overkant stond nog te wachten.

07:45 uur

Er kwam een oud mannetje langs dat me een vegetarische empanada verkocht voor 2 soles. Één van de mannen kwam het busje in om iets te pakken. Ik vroeg “A que hora vamos?” ofwel ‘wanneer gaan we?’ en hij zei “Cuando hay mas personas” oftewel ‘Als er meer mensen zijn’. Hij ging dus duidelijk niet helemaal naar Pitek rijden voor één persoon.

Het busje met het oudere echtpaar verplaatste zicht opeens en parkeerde voor ons. Ik begon er een beetje genoeg van te krijgen. Ik zat al bijna een uur in dat stinkbusje en ik had nog geen één andere hiker gezien. Ik wilde het net opgeven toen ik twee hikers aan zag komen lopen. Ze stapten in het busje van het oudere echtpaar.

Ik wist niet hoe snel ik uit het afgeragde busje moest stappen en haastte me naar het busje van het oudere echtpaar. Dit keer wilden ze me wel meenemen. Blijkbaar was ik in mijn eentje niet zoveel waard voor hun. Ik voelde me opgelucht. Uit dat enge busje en nu in een beter uitziend busje met twee andere toeristen.

08:00 uur

Al snel kwamen er meer hikers bij. Ik was wel een beetje pissig. Waarom staat er op dat blog dat je vóór 8 uur een collectivo moet hebben terwijl de meeste mensen pas om 8 uur komen aankakken? Zat ik daar mooi voor Jan L. een uur te wachten.

08:30 uur

Toen het busje redelijk vol was zei het echtpaar “mas 3 personas” ofwel, ze wilden nog drie personen erbij en dan zouden ze gaan rijden. Weer begon ik er genoeg van te krijgen. Gelukkig kwamen er na vijf minuten nog vijf mensen bij en toen konden we eindelijk gaan.

Hoezo vol?

Het busje zat inmiddels helemaal vol. Maar dat begrip bestaat niet in Peru. Onderweg werden er nog twee kinderen opgepikt, twee oudere vrouwtjes en nog een vrouwtje met een kind. Beetje proppen, past allemaal prima! Nadat de kinderen en de vrouwtjes waren afgezet op de plek van bestemming kwamen we nog twee hikers tegen. Pitek? Ja hoor, stap maar in ruimte zat! Ik moest er eigenlijk wel een beetje om lachen. Het was echt grappig om dit zo mee te maken.

Aankomst Laguna Churup trail

Na ongeveer een uurtje rijden kwamen we aan bij de start van de trail. We betaalden elk 10 soles en spraken met de mensen van het busje af dat ze ons om half drie weer op kwamen halen. Het was inmiddels half tien en we kregen dus vijf uur de tijd om de trail te lopen.

Aan het begin van de trek moet je eerst nog 30 soles betalen voor toegang tot het park. Ik las op verschillende blogs dat het 10 soles zou moeten zijn maar blijkbaar hebben ze de prijs verhoogd (in 2019).

Natuurlijk moest iedereen nodig naar de wc maar helaas was het wc blok niet open. Dan maar op zoek naar Pachamama’s bano (de wc van moeder natuur).

Vanaf het begin van de trail loop je meteen naar boven

Laguna Churup trail, Huaraz Peru.

Makkelijke hike MY ASS

De Laguna Churup hike wordt omschreven als een makkelijke hike om te wennen aan het hoogteverschil. Zeggen ze. Nou daar klopt helemaal niets van! Na tien stappen stond ik al te hijgen als een paard. Ik schrok er zelf van. Ik had wel verwacht dat het een beetje zwaar zou zijn maar dit? Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik moest mijn normale tempo drastisch aanpassen en véél langzamer gaan lopen. Voor iemand die normaliter redelijk doorloopt was dat best moeilijk. 

Laguna Churup trail, Huaraz Peru.
Laguna Churup trail, Huaraz Peru.

Ik had in het begin het idee dat ik de enige was die zo aan het hijgen was maar gelukkig kwam ik onderweg steeds meer mensen tegen die stonden te puffen. Iedereen had het zwaar. Ook had ik op een gegeven moment last van kloppingen in mijn hoofd. Een teken dat je te snel gaat.

Laguna Churup trail, Huaraz Peru.
Laguna Churup trail, Huaraz Peru.

Het ergste deel van de hike is het einde. Dan moet je namelijk tegen een rotswand opklimmen met een stuk touw. Als je ook maar even je voet verkeerd neerzet of per ongeluk het touw loslaat val je gewoon van die berg af. En het kost veel energie. Om de vijf stappen ben je buiten adem.

Made it!

Na 2,5 uur hiken was het dan zover, ik bereikte het meer! Een Italiaanse vrouw vroeg of ik alleen was waarop ik “yes” antwoordde. Nou dat vond ze nogal wat. “Well done, shall I take a picture of you?” Nou daar zei ik geen nee tegen. Hét bewijs dat ik het gehaald heb.

Laguna Churup trail, Huaraz Peru.
Laguna Churup trail, Huaraz Peru.

Het meer was heel mooi met groene kleuren en bergen op de achtergrond. Erg lang ben ik er niet gebleven want ik moest natuurlijk ook nog terug.

Laguna Churup trail, Huaraz Peru.
Laguna Churup trail, Huaraz Peru.
Laguna Churup trail, Huaraz Peru.
Laguna Churup trail, Huaraz Peru.

Terug naar Pitek

De terugweg is iets makkelijker omdat je niet constant naar adem hoeft te happen. Wel is een afdaling altijd zwaar voor de knieën. Gelukkig had ik voor ik op reis ging een set trekking poles gekocht bij de Decathlon. Deze kun je makkelijk in- en uitschuiven en passen dus prima in je backpack. Man wat was ik blij met die stokken! Je zou het niet denken maar het scheelt echt enorm veel.

Laguna Churup trail, Huaraz Peru.

Na ongeveer 1,5 uur was ik weer beneden. Nog best wel snel voor iemand met het tempo van een schildpad.

Laguna Churup trail, Huaraz Peru. Collectivo.

Voorbereiding

Terug in Huaraz ben ik meteen in bed gaan liggen. Ik kon niet meer en had heel erg last van hoofdpijn. Verschijnselen van hoogteziekte.

En dat was niet zo vreemd want ik was slecht voorbereid. Als je naar Huaraz gaat dan is de kans groot dat je vanuit Lima komt. Lima ligt op 374 meter boven de zeespiegel, Huaraz op 3052 meter en Laguna Churup op 4450 meter. Dat scheelt nogal wat!

Door de snelle hoogtestijging kun je last krijgen van hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid. Er wordt dan ook geadviseerd om het rustig aan te doen. Eigenlijk moet je de eerste twee dagen in Huaraz helemaal niks doen. En dat was ik ook van plan maar de eigenaresse van mijn Airbnb raadde me toch aan om de Laguna Churup te doen als ‘makkelijke’ voorbereiding op de Santa Cruz hike.

Helaas was het dus niet zo makkelijk en had ik flink last van het hoogteverschil. Gelukkig had ik de dag erna niks gepland en kon ik lekker uitrusten. Ik heb veel coca thee gedronken en geslapen. Wonder boven wonder had ik daarna nergens last meer van en kwam het helemaal goed.

Maar het had ook anders af kunnen lopen. Elk jaar overlijden er mensen aan de gevolgen van hoogteziekte. Neem het dus serieus en bereid je goed voor als je op grote hoogte gaat hiken!

Laguna Churup trail, Huaraz Peru.

Meer over Huaraz en hiken in Peru

Laguna 69

Santa Cruz Trek

Huaraz

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.