Verder naar bericht

Salento & Valle de Cocora

Salento is een enorm schattig en kleurrijk dorpje in de koffie regio van Colombia. De meeste toeristen komen naar Salento voor Valle de Cocora, een vallei waar de hoogste palmbomen ter wereld staan. En natuurlijk voor de koffie!

Hoe kom je er?

In Bogota pakte ik de bus naar Armenia (er gaat geen directe bus naar Salento). Vanaf Armenia stapte ik in een minibusje naar Salento. De totale reis duurde ongeveer 7 uur. Onderweg stopte de chauffeur bij een restaurant waar we wat konden eten.

Waar verblijf je in Salento?

De meeste backpackers verblijven bij het Coffee Tree Hostel. Dit hostel wordt online overal aanbevolen en volgens mij is het ook een erg mooie plek. Máár, veel backpackers betekent vaak ook veel drukte. En daar had ik geen zin in. Daarom verbleef ik bij Hostal Familiar Jerico. Het is eigenlijk meer een homestay. Eigenaresse Martha Lucia is super aardig en gastvriendelijk. Hoewel ze eigenlijk geen ontbijt serveert kreeg ik toch elke ochtend thee (of koffie of chocolademelk) met een stuk fruit en brood. Verder had ik een grote kamer met vijf bedden helemaal voor mezelf! Voor 3 nachten betaalde ik zo’n 51 euro.

Het enige wat ik minder vond aan dit verblijf is dat er een paar huizen verderop een spel/ poker centrum zit dat tot 12 uur ’s nachts harde muziek draait. En onder het hostel zit een café dat ook muziek draait. Beide hoor je nogal.

Wat is er te doen in Salento?

De eerste dag spendeerde ik een uurtje in het dorpje. In de straat Calle Real zitten allemaal leuke winkeltjes en restaurantjes. Vanaf mijn hostel was het een klein stukje lopen naar El Mirador Salento, waar je mooi kunt uitkijken over de omgeving van Salento.

Iglesia de Nuestra Señora del Carmen

Grenzend aan het Bolivar plein in Salento vind je de Nuestra Senora del Carmen kerk. Deze werd in 1843 gebouwd en had oorspronkelijk twee torens. In 1999 werd de kerk beschadigd door een aardbeving en opnieuw opgebouwd met maar één toren.

Leer alles over koffie bij El Ocaso

Daarna ging ik naar El Ocaso, een koffieboerderij waar ze je laten zien hoe koffie gemaakt wordt. Veel backpackers boeken een tour via hun hostel. Je wordt dan met een jeep (ook wel willy genoemd) naar de koffieboerderij gebracht. Ik nam de benenwagen en kocht zelf een ticket bij de koffieboerderij. Dat bleek uiteindelijk een goed idee want zo ontweek ik de groepen backpackers. Ik kreeg bijna een privé tour met slechts twee andere mensen (die ook naar de boerderij waren gelopen).

Hoe wordt koffie gemaakt?

Tijdens de tour doorloop je het hele koffie proces.

Van boom naar boon

Het begint bij de boom. Op een stuk land worden koffiebomen geplant. Daar groeit vervolgens een vrucht aan. In het begin is die vrucht groen maar later wordt deze rood of geel. Wanneer de vrucht rood of geel is wordt deze geplukt. Vervolgens wordt de boon uit de vrucht gedrukt.

Zelf bonen plukken. Een goede koffieplukker plukt zo’n 10 kilo per uur.

Drogen en exporteren

Het velletje dat overblijft wordt op een composthoop gegooid. De boon heeft een slijmlaagje dat zoetig is. Des te langer het slijmlaagje om de boon blijft, des te zoeter de koffie wordt.

Het velletje van de vrucht komt terecht op een composthoop.

Een machine wordt gebruikt om de boon uit de vrucht te drukken. Onderstaande machine is inmiddels gedateerd. En de rieten mandjes zijn vervangen door plastic versies.

De bonen worden gedroogd en zijn daarna klaar voor transport. De meeste bonen worden ongebrand naar andere landen geëxporteerd. Dit omdat ongebrande bonen langer houdbaar zijn én omdat men dan zelf de smaak kan bepalen. In landen waar men sterkere koffie drinkt wordt de boon langer gebrand.

Bij El Ocaso branden ze ook bonen. Deze worden vervolgens verkocht aan bezoekers van de koffieboerderij. Je kunt verschillende smaken kopen. Gebrande koffiebonen blijven ongeveer een jaar goed. Gemalen koffiebonen een half jaar.

Koffiefeitjes

  • De meeste koffie wordt in Brazilië geproduceerd. Zo’n 60 miljoen kilo per jaar.
  • Op nummer 2 staat Vietnam met 28 miljoen kilo
  • En op nummer 3 vinden we Colombia met 14 miljoen kilo per jaar
  • Er zijn zo’n 563000 families in Colombia die zich bezighouden met de productie van koffie. In totaal zo’n 2,5 miljoen mensen.
  • Een koffieboom produceert zo’n 5 jaar lang vruchten. Daarna wordt de boom kort gekapt. Het duurt vervolgens zo’n 2 jaar voordat de boom weer vruchten afgeeft. Vervolgens geeft de boom 4 jaar lang vruchten en wordt daarna weer kort gekapt. Men kan dit proces drie keer herhalen. Een koffieboom gaat gemiddeld zo’n 20 jaar mee.
  • Op de koffieboerderij staan niet alleen koffiebomen maar bijvoorbeeld ook bananenplanten omdat dit beter is voor de grond

Anderen planten, zoals onderstaande, worden tussen de koffiebomen geplant.

Ik vond het bezoekje aan de koffieboerderij erg interessant, ondanks het feit dat ik zelf geen koffie drink. Eigenlijk is de locatie alleen al het bezoekje waard.

Hiken… of toch niet

Vanaf de koffieboerderij kun je hiken naar het dorpje Boquita en de waterval Santa Rita. Ook is het mogelijk om naar een mirador (bergtop) te lopen. Ik was van plan om dit te doen maar het weer werkte niet mee.

Toen ik bij Boquita aankwam begon het keihard te regenen. En het hield niet meer op. Ik besloot om vanaf het dorpje een minibusje terug naar Salento te nemen. Terwijl ik op de bus stond te wachten hoorde ik opeens de hardste onweersknal die ik ooit gehoord heb. Het was zó hard dat twee autoalarmen af gingen. Ik schrok me echt rot.

Valle de Cocora

De volgende dag ging ik naar Valle de Cocora. Ik sprak op het Bolivar plein in Salento af met een Canadese dame die ik had ontmoet in de bus. Zij nam drie andere backpackers mee (twee Nederlanders en een Mexicaan). En met z’n vijven stapte we in één van de jeeps die vanaf het Bolivar plein naar Valle de Cocora rijden. Mocht je avontuurlijk zijn ingesteld dan kun je achterop de jeep staan.

Een retourtje Valle de Cocora kost zo’n 8000 Peso (2,30 euro).

Bij de vallei aangekomen kun je een route hiken die 6 uur duurt. Je kunt beginnen bij de vallei of de route andersom lopen. Het laatste wordt aangeraden omdat je dan eindigt met een super mooi uitzicht over de palmvallei. Maarja dan moet het weer wel meewerken. Die ochtend was er zon dus we wilden eigenlijk bij de palmvallei beginnen. Maar we vonden het ook weer zonde als we dat grandioze uitzicht zouden missen. En dus liepen we toch de route die normaliter aangeraden wordt.

De route naar Valle de Cocora is erg mooi. Je loopt door graslanden en ook een stuk door een bos waar je rivieren trotseert via hangbruggen. Ook is er de optie om naar het ‘kolibrie huis’ te lopen. Hier wordt je omringd door tientallen kolibries terwijl je geniet van een kopje thee of koffie.

Halverwege begon het helaas te regenen en zagen we de bui letterlijk hangen. We kwamen aan bij het eerste uitzichtpunt en er hing een dikke mistlaag waardoor we eigenlijk niks zagen. Ik baalde enorm. We hadden het verkeerde besluit gemaakt. Maar toen, drie minuten later, verdween de mist opeens. Het uitzicht over de vallei was prachtig! We liepen snel door naar de volgende uitzichtpunten want we zagen in de verte alweer een nieuwe mistlaag optrekken.

Één van de Nederlandse jongens was op zijn Tommy Hilfiger gympjes en gleed onderweg een paar keer uit. Zijn spijkerbroek zat aan het einde van de hike helemaal onder de modder.

En jawel, toen we beneden waren was alles weer bedekt in een dikke mistlaag. Gelukkig hadden we tegen die tijd alles wel een beetje gezien.

De mist begint alweer op te trekken.

Op naar Medellin

Terug in Salento namen we afscheid en ging ieder zijn eigen weg. Ik nam de volgende dag de bus naar Medellin.

Laat als eerste een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.