Naar de inhoud springen

Roadtrip Italië – Florence

Florence was de derde stad die we aandeden tijdens onze roadtrip door Italië.

In Modena/ Maranello werd de rolstoel bezorgd (weet je niet waar ik het over heb? Lees dan even mijn blogpost over Milaan) en toen kwam opeens onze grote huurauto van pas. In Milaan kregen we in plaats van een Ford Fiesta een enorm grote Nissan tot onze beschikking. Ik vroeg me toen nog af wat met met zo’n ding moesten.

De rolstoel werd geleverd in een hele grote kartonnen doos. Die doos moesten we netjes houden en bij teruggave weer inleveren. Kortom, we moesten dus onszelf vervoeren in de auto, twee grote koffers, een rolstoel én de gigantische doos van die rolstoel. En dat paste op wonderbaarlijke wijze allemaal in die huurauto. Toen dacht ik echt ‘thank you god’.

Onze auto in Italië, groot genoeg om een rolstoel in te vervoeren
Modena auto

Maar goed, op naar Florance vanuit Modena. Ik moest dus rijden. Niet mijn favoriete hobby, zeker niet in zo’n grote auto en zéker niet in Florence. We verbleven in een Bed & Breakfast waar een garage bij zat, maar die garage zat dan weer niet in de buurt van het B&B. Normaliter boeit dat niet zo maar nu één van ons mank was en we een grote rolstoel moesten meezeulen was dat minder fijn.

Dus: eerst parkeren bij het B&B, rolstoel, koffers en vriend eruit slepen en vervolgens op naar de parkeerplek. We verbleven in een appartement met een gezamenlijke eetkamer, waar iedereen vervolgens een eigen slaapkamer had. Natuurlijk moesten we een paar trappen op om er te komen. De rolstoel hebben we maar ingeklapt bij de ingang laten staan. Het was niet te doen om deze de trap op te slepen. Op hoop van zegen dan maar dat niemand m zou stelen.

Ponte Vecchio & de Boboli tuinen

Na een vermoeiende reisdag konden we de volgende ochtend fris en fruitig Florence bezoeken. Natuurlijk hebben we over de bekendste brug van Florence: de Ponte Vecchio gelopen. Of gerold moet ik zeggen. We hebben het Palazzo Vecchio gezien en zijn zelfs naar de Boboli tuinen geweest. Je hebt vanuit daar een heel mooi uitzicht. Maar het was wel ongelofelijk zwaar want ik moest mijn vriend helemaal omhoog duwen in de rolstoel. Ik moet eerlijk zeggen, een betere en zwaardere cardio dan tijdens deze vakantie heb ik niet gehad.

Er liep nog een dikke Amerikaan ons uit te lachen ‘haha look at that, she has to push him all the way up’. Hopelijk komt de beste man nooit zelf in een rolstoel terecht want dan pas merk je hoe lastig het is en hoe beperkt je soms bent. Helemaal naar boven kun je bijvoorbeeld niet met een rolstoel. Dat heeft mijn vriend op krukken gedaan. Dan moet je wel in goede conditie zijn om dat allemaal te kunnen doen.

De meest bekende brug in Florence: Ponte Vecchio
Ponte Vecchio FlorenceFlorence

De Boboli tuinen bij het Palazzo Vecchio. Een flinke klim omhoog met een rolstoel.
Boboli tuinen Florence Boboli tuinen Florence Boboli tuinen Florence

Piazzale Michelangelo

De grootste uitdaging was echter het uitkijkpunt over de stad: Piazzale Michelangelo. We wilde er per sé heen. Je kan dat doen met de auto maar dat was voor ons geen optie want die stond in de garage. Of te voet. Te voet betekende een shit load aan trappen op lopen. En dat is waar gekkie & gekkie aan begonnen. Mijn vriend op zijn krukken en ik erachteraan, de rolstoel omhoog slepend. Een hoop mensen keken ons raar aan. Enkele gaven mijn vriend een schouderklopje omdat ze het dapper vonden dat hij op zijn krukken dat hele eind naar boven ging. Een beetje crazy indeed, maar het was het waard. Het uitzicht vanaf Piazzale Michelangelo is zó mooi! Zeker aan het einde van de dag wanneer de lucht roze kleurt. Echt prachtig.

De trappen op naar het uitkijkpunt over Florence
Piazzale Michelangelo Piazzale Michelangelo Piazzale Michelangelo

De Santa Maria del Fiore kathedraal

En zoals Cruyf altijd zegt: elk nadeel heb z’n voordeel. En dat is ook het geval als je in een rolstoel zit. Je hoeft namelijk nergens in de rij te staan. En dat is in Rome toch best wel handig. Bij het bezoeken van de beroemde Santa Maria del Fiore kathedraal bijvoorbeeld. Daar stond een enorm lange rij. Ik ging vervolgens vragen of er ook een rolstoel ingang was, en die was er. We mochten naar de zijkant van het gebouw lopen en daar konden we zo naar binnen. Geen wachtrij niets. En binnen een half uurtje heb je het wel gezien en kun je weer verder. Alleen konden we de bijbehorende toren niet in. Dat was wel jammer.

Santa Maria del Fiore Florence Santa Maria del Fiore Florence Santa Maria del Fiore Florence Santa Maria del Fiore Florence Santa Maria del Fiore Florence Santa Maria del Fiore Florence

Hard Rock Café Florence

Natuurlijk zijn we ook in Florence naar het Hard Rock café geweest!

Hard Rock café Florence

Piazza della Repubblica

Genoeg pleinen in Florence. Waaronder dit plein. Op de grote boog staat vertaald: Het oude centrum van de stad, sinds eeuwen troosteloos, tot nieuw leven gebracht. Het plein heeft verschillende functies gehad. In de 16e eeuw zat er bijvoorbeeld een Joods ghetto. Tegenwoordig is het een gezellig plein met koffie tentjes, chique hotels een een draaimolen voor kleine kinderen.

Piazza della Repubblica

Piazza della Signoria

Een ander groot plein in Florence waar je allemaal beelden vindt van bijvoorbeeld de David van Michelangelo (kopie uiteraard) en het Palazzo Vecchio museum. Wij zijn hier niet naar binnen geweest overigens.

Piazza della SignoriaPalazzo Vecchio Museum Piazza della SignoriaPiazza della SignoriaPalazzo Vecchio museum

De David van Michelangelo

Het grootste voordeel in Florence was (voor mij in ieder geval) ons bezoek aan de Academia Gallery. Ik wilde namelijk graag de David van Michelangelo in het echt zien. Er stond echter een rij van twee uur lang. Maar ook hier konden we weer zonder te hoeven wachten naar binnen. En uiteindelijk bleek dat museum énorm saai te zijn. Die David heb je na tien minuten wel gezien en de rest waren we ook binnen een uur klaar mee.

Dus ja het duwen van die rolstoel was niet altijd leuk en je kunt niet alles doen wat je wilt, máár het heeft ons ook voordelen gebracht. Het niet hoeven wachten bij populaire bezienswaardigheden was heel erg fijn. Ook waren er dat jaar wielrenwedstrijden in Florence waardoor een hoop wegen geasfalteerd waren. Dat was met rolstoel goed te doen.

Na twee dagen Florence was het tijd om verder te gaan. Op naar Pisa!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.