Verder naar bericht

Santiago

Santiago is de hoofdstad van Chili en in 1541 gesticht door Pedro de Valdivia. Deze stad heeft een mediterraan klimaat met hete, droge zomers en milde winters. In de winter kun je er skiën en in de zomer kun je heerlijk slenteren door de stad, streetart spotten, naar het park gaan of museums bezoeken.

Wat is er te doen in Santiago?

Santiago is een grote stad en er is genoeg te doen. Ik had geen tijd om alles te zien (want ik moest ook nog even een paar Paaseiland blogs schrijven) maar hieronder lees je wat ik allemaal wél gedaan heb.

Plaza de Armas & Metropolitan kathedraal

Het Plaza de Armas is het centrale plein in Santiago. Het plein werd rond 1541 gerealiseerd in opdracht van Pedro de Valdivia, stichter van Santiago.

Kunstwerk op het Plaza de Armas

Rondom het plein vind je allemaal historische gebouwen waaronder de Metropolitan kathedraal. Deze kathedraal is de residentie van de aartsbisschop van Santiago en werd in 1566 gebouwd. Zoals zoveel kerken en kathedralen in Zuid-Amerika moest de Metropolitan kathedraal een paar keer opnieuw gebouwd worden in verband met aardbevingen. Eind 19e eeuw vonden de laatste aanpassingen plaats.  

Museo Chileno de Arte Precolombino

Dit museum ligt in de buurt van Plaza de Armas en is wat mij betreft een echte aanrader. Het museum werd opgericht door Sergio Larraín García-Moreno, een Chileens architect en antiek verzamelaar. Hij zocht een plek waar hij zijn privé collectie van precolumbiaanse kunst tentoon kon stellen.

Met hulp van de Chileense overheid lukte het hem om een geschikte plek te vinden: Palacio de la Real Aduana dat in de 17e eeuw werd gebouwd. In 1981 opende het Museo Chileno de Arte Precolombino en de collectie is sindsdien flink uitgebreid.

Hoewel er ook hedendaagse kunst te vinden is draait het vooral om objecten uit de precolumbiaanse periode. Er worden werken tentoongesteld uit heel Zuid-Amerika.  

Als je geïnteresseerd bent in de geschiedenis van Zuid-Amerika en kunst dan mag je dit museum niet overslaan.  

Het item hieronder is een strijdbijl die krijgers om hun nek hingen. Vaak zat er bloed aan als waarschuwing. Op veel vazen en potten komt een afbeelding terug van een persoon met een bijl in de ene hand en een hoofd in de andere hand. Men gelooft dat de afgehakte hoofden werden bewaard als trofeeën. Er werd een touw door het hoofd geregen en daarna opgehangen.

Muziek was een belangrijk onderdeel in de precolumbiaanse cultuur.

Links hieronder zie je een gouden oorbel. Dit is een bijzonder item omdat de meeste gouden objecten uit die tijd door de Spanjaarden zijn omgesmolten. Overigens was maar heel weinig echt van goud gemaakt. De meeste sieraden werden gemaakt van koper en daarna voorzien van een klein laagje goud of zilver.

Rechtsonder zie je een pot uit Nazca, Peru. De meest kleurrijke keramiek werd in Peru gemaakt. Soms werden er wel 16 kleuren gebruikt.

Het grote beeld linksonder is, geloof het of niet, een wierook brander.

Zevenduizend jaar geleden leefde er een groep vissers aan de kust van Arica in Chili. Ze bedachten een nogal bijzonder manier om de doden te preserveren. Eerst werd het lichaam ontdaan van de huid. Daarna werden spieren en organen weggehaald en vervangen door takken en bladeren. Vervolgens werd de huid weer ‘aangetrokken’ en bedekt met modder. Op het gezicht werd een dodenmasker geplaatst.

Deze manier van mummificeren is 2000 jaar ouder dan die van de Egyptenaren. En het was niet alleen voorbehouden voor de elite. Of je nou arm, rijk, jong of oud was. Iedereen werd gemummificeerd.

Dit is toch wel één van de meest nasty dingen die ik ooit gezien heb.

Er is ook een klein gedeelte met hedendaagse kunst.

Deze houten beelden zijn Chemamülles. Ze werden gebruikt in de Mapuche cultuur en op tombes gezet van mensen die waren overleden. De beelden moeten de geest van de overledene voorstellen en helpen bij de reis naar het hiernamaals.

Casa Colorada

In de buurt van Plaza de Armas vind je Casa Colorada (het rode huis). Dit koloniale huis werd in 1769 gebouwd voor Mateo de Toro y Zambranol, een veldmaarschalk.

Tegenwoordig is Casa Coloroda een museum. Je kunt hier meer leren over de geschiedenis van Santiago.

Helaas was het museum dicht toen ik er was in verband met renovatie.

Palacio de La Moneda

Ook in de buurt van Plaza de Armas ligt Palacio de La Moneda, ofwel het presidentiele paleis. Hier werken de ministers en vind je het secretariaat van de overheid. Needless to say dat je dit gebouw niet kunt bezoeken. Ik zou het ook niet proberen want de omgeving is afgezet met hekken en wordt bewaakt door soldaten met guns.

La Moneda werd gebouwd in 1784 als koloniaal plantage huis. Het ontwerp kwam van de Italiaanse architect Joaquín Toesca die al meerdere gebouwen had ontworpen in Santiago. In 1845 werd La Moneda omgetoverd tot presidentieel paleis.

Op 11 september 1973 werd het paleis gebombardeerd toen het leger de macht overnam (lees meer hierover verderop in dit blog). Daarna begon restauratie die in 1981 eindigde. Op sommige plekken zijn echter nog steeds kogelgaten te zien.

Centro Cultural Palacio de La Moneda

Vlak naast La Moneda vind je Centro Cultural Palacio de La Moneda. Een kunstcentrum met gratis tentoonstellingen, restaurants en winkeltjes waar je handgemaakte souvenirs kunt kopen.

In 2019 was er een tentoonstelling over Zuid-Amerikaanse cowboys. Het zag er heel mooi uit alleen jammer dat alle bijschriften in het Spaans waren. Gelukkig bestaat er zoiets als Google Translate.

Hieronder zie je iemand afgebeeld van het Mapuche volk. Europeanen brachten het paard mee naar Zuid-Amerika en dit veranderde het leven van de Mapuche. De paarden vermenigvuldigden zichzelf snel op de prairies. Al snel hadden de Mapuche meer paarden dan het Spaanse leger. Het paard werd erg belangrijk voor dit volk. Het was een middel van transport, voedsel, werd ingezet bij oorlogen én werd gezien als een symbool van macht en status.

Oude foto van een Zuid-Amerikaanse cowboy

In Nederland zie je in musea vrij weinig schilderijen met Zuid-Amerikaanse taferelen zoals hieronder.

Verfrissend om eens wat anders te zien dan Europese landschappen met koeien en kastelen.

Kijk de prachtige details dan van dit zadel!

Check die beugels!

Barrio Bellavista

In Santiago vind je verschillende gebieden waaronder de wijk Bellavista. Deze staat bekend om zijn streetart. Lees meer over streetart in Santiago.

Cerro San Cristobal & Tupahue

De populairste attractie in Bellavista is Cerro San Cristobal. Vanaf de top van deze berg heb je een fantastisch uitzicht over Santiago. De berg ligt zo’n 300 meter hoger dan de rest van stad. Je kunt omhoog gaan met een kabelbaan/ treintje of lopend (45 minuten). Ik koos voor de laatste optie.

Boven op de berg staat een 22 meter hoog beeld van de heilige maagd Maria. Ook vind je er een kapel en een kerk.

Met de skilift naar Tupahue

Vanaf Cerro san Cristobal kun je met de skilift naar andere locaties. Ik kocht een retourtje naar Tupahue, de volgende halte.

Bij Tupahue is niet heel veel te doen máár als je wilt afkoelen is het een prima stop. Er is namelijk een gigantisch groot zwembad.

Ook vind je er de Victoria Toren. Deze toren werd in de jaren 30 gebruikt als observatorium. Het is ook nog even een ‘milk bar’ geweest waar je alleen maar non-alcoholische dranken kon bestellen. In de jaren 50 was het een ‘Soda Fountain’ ofwel een plek waar je frisdranken kon drinken. In 1985 en 2010 werd de toren getroffen door aardbevingen. In 2012 werd de Victoria Toren verbouwd en sindsdien is het een centrum waar evenementen plaatsvinden.

De toren is vernoemd naar de vrouw van de burgemeester van Santiago, Alberto Mackenna Subercaseaux.

La Chascona

Een andere attractie in het Bellavista gebied is La Chascona ofwel Casa de Neruda. Het huis van de Chileense dichter en Nobelprijswinnaar Pablo Neruda.

Ik zal eerlijk zeggen, ik had geen idee wie Pablo Neruda was voordat ik dit huis bezocht. Ik ging er eigenlijk alleen heen omdat online werd gezegd dat het huis heel apart en bijzonder was. En ja, dat bleek het inderdaad te zijn.

Pablo Neruda in het kort

Pablo Neruda werd geboren als Neftalí Ricardo Reyes Basoalto. Maar die naam was blijkbaar niet goed genoeg want hij besloot een andere naam aan te nemen. Geïnspireerd door Jan Neruda, een Tsjechische dichter.

Op zijn dertiende stuurt Neruda een aantal van zijn gedichten naar de lokale krant. En in 1920 wordt zijn eerste gedichtenbundel, La Canción de la fiesta uitgebracht. Hij zo daarna nog veel meer bundels uitbrengen.

Neruda is in totaal drie keer getrouwd geweest (waarvan de eerste keer met een Nederlandse) en stierf in 1973 aan een hartaanval. Maar sommige mensen denken dat hij om het leven is gebracht omdat hij kritiek uitoefende op de overheid van die tijd die werd aangestuurd door de militaire leider Pinochet (zie verderop in dit blog het verhaal over de militaire coup in 1973). Zijn lichaam is zelfs opgegraven maar men kon geen dodelijke stoffen vinden.

De bijzondere huizen van Pablo Neruda

Neruda was een creatief man en dat zie je terug in zijn huizen (hij had er drie). Niets is eigenlijk ‘normaal’. Hij was fan van de scheepvaart en dat thema komt terug in de vorm van schilderijen en bijzondere objecten. Veel van het interieur is handgemaakt en dus uniek.

Pablo Neruda reisde veel en nam dan souvenirs mee. Houtwerk van Paaseiland en kunst uit China bijvoorbeeld. Ook was hij fan van glas in lood.

In het huis mag je helaas geen foto’s maken. Je zult er dus zelf heen moeten gaan als je wilt weten hoe het eruit ziet (of… Google).

Castillo Rojo

In het hart van Bellavista, bij Plaza Mori, staat het rode kasteel. Castillo Rojo werd in 1923 gebouwd als privé woning en sinds 2013 is het een hotel.

Iglesia Santa Filomena

Naas Barrio Bellavista vind je het Recoleta gebied. In dit gebied staat de Santa Filomena kerk. Gebouwd in 1892 en uitgeroepen tot historisch monument in 1995.

Ik had de kerk graag van binnen willen zien maar helaas het hek was dicht. Er was bijzonder veel dicht trouwens toen ik in Santiago was. Erg jammer.

Museo Nacional de Bellas Artes

Het museum voor de beeldende kunsten in Santiago werd in 1880 opgericht en is daarmee het oudste museum in Zuid-Amerika. Het museum is een paar keer verhuisd van locatie. In 1901 besloot men speciaal voor dit museum een gebouw te bouwen bij Parque Forestal. Men noemde het: The Palacio de Bellas Artes. En sinds 1910 (toen het gebouw werd geopend) kun je hier kunst bewonderen.

Het gebouw is een kunstwerk op zich. Prachtig vanbinnen en vanbuiten. Helaas valt de kunst die tentoon wordt gesteld een beetje tegen.

Ten eerste is er super veel ruimte waar niet optimaal gebruik van wordt gemaakt (niet heel veel kunst). En ten tweede zijn de kunstwerken niet heel boeiend. Toen ik er was stonden er replica’s van beroemde beelden. En om heel eerlijk te zijn weet ik niet eens meer wat er nog meer te zien was. Een echte indruk heeft het dus niet gemaakt.

Toch zou ik dit museum niet overslaan want het gebouw zelf is de moeite waard.  

Barrio Brasil & Barrio Yungay

Barrio Brasil en Barrio Yungay zijn twee wijken waar je, net als bij Bellavista, veel streetart vindt. Lees meer over streetart in Santiago.

Museo de Arte Contemporaneo

Bij de metro halte Quinta Normal, grenzend aan Barrio Yungay, vind je een aantal museums. Het Museum voor hedendaagse kunst leek me wel wat. Maar helaas, het museum was gesloten in verband met het voorbereiden van een nieuwe tentoonstelling.

Museo Nacional de Historia Natural

Dan maar naar het museum voor de nationale geschiedenis. Dit museum is gratis en je vindt hier informatie over de geschiedenis van de wereld. Hoe de aarde is ontstaan bijvoorbeeld. Daarnaast zijn er tentoonstelling specifiek gericht op de geschiedenis en natuur van Zuid-Amerika. Zo wordt er een onderscheid gemaakt tussen lama’s, guanacos, vincunas en alpacas. Beesten die vooral in Zuid-Amerika voorkomen.

Een leuk museum om een kijkje te nemen. Helaas zijn alle bijschriften in het Spaans.

Museo de la Memoria y los Derechos Humanos

Ik heb, voordat ik naar Santiago kwam, zo’n zes weken door Chili gereisd. Ik heb allemaal mooie dingen gezien en gedaan. Het was geweldig. Maar Chili heeft ook een donkere kant. Ik was hiervan niet op de hoogte tót ik het museum voor de mensenrechten bezocht. Een must als je echt alles over Chili wilt weten.   

11 september 1973

Het museum stelt werk tentoon over mensenrechten en de schending daarvan over de hele wereld. Maar eigenlijk draait het vooral om één ding: 11 september 1973. Het begin van een zwarte periode in de geschiedenis van Chili.

Wat gebeurde er precies?

Na een periode van onrust tussen het conservatieve congres van Chili en de socialistische president Salvador Allende werd op 11 september 1973 een staatsgreep gepleegd door het Chileense leger.

In het hele land namen militairen de macht over. Radio stations werden gesloten of gebombardeerd zodat de president niet wist wat er aan de hand was. Tegen de tijd dat hij het wél wist was het eigenlijk al een te laat. De president en de ministers zaten vast in La Moneda. De Socialistische partij raadde Allende aan om te vluchten maar dit wilde hij niet. Hij gaf een emotionele afscheidsspeech via het laatste radio station dat nog in de lucht was. Hij vroeg het volk om moedig te zijn en niet op te geven. Toen La Moneda gebombardeerd werd besloot Allende dat het beter was als iedereen zichzelf overgaf. Want anders zou het één groot bloedbad worden. Zelf pleegde hij enkele minuten na de bombardementen zelfmoord.  

Na het overnemen van de macht schafte het leger de burgerregering af en stelde een junta. Deze onderdrukte de linkse politiek en werd gesteund door de regering en president Nixon van de VS. Een jaar na de staatsgreep werd leider van het leger, Augusto Pinochet, aangesteld als de nieuwe president.

Gedurende de 17 jaar dat Pinochet aan de macht was zijn er een hoop mensen verdwenen. Iedereen die het lef had om tegen de dictator in te gaan verdween. We kunnen allemaal wel raden wat er met die mensen is gebeurd.  

Estadio Nacional

Het Estadio Nacional heeft een grote rol gespeeld in het zwarte deel van de Chileense geschiedenis. Een aantal van de 40 duizend politieke tegenstanders werd vastgezet in het Estadio Nacional. En deel deel van die mensen is daar ook vermoord. Een feit waar sommige Chilenen hedendaags niks vanaf weten.

Het Estadio Nacional kun je alleen bezoeken wanneer er een evenement is. Het schijnt dat er een monument staat voor de slachtoffers.

Terugkeer van de Democratie

Het volk werd door Pinochet onderdrukt maar dat was niet het enige. Onder zijn bewind klapte de economie in elkaar. That is, de modale man werd armer en de rijken werden rijker. Er waren dus ook Chilenen die Pinochet steunden. Degenen met veel geld.  

Uiteindelijk kwam het volk massaal in opstand en trad Pinochet af. In 1990 werd de democratie in Chili hersteld. In 1988 leefden zo’n 48% van de Chilenen onder de armoedegrens. Dit daalde naar 20% in 2000. Men bereikte dit door het minimumloon met 17% te verhogen en door rijke mensen meer belasting te laten betalen.

Gerechtigheid… of niet

Vanaf 1998 probeerde men Pinochet te berechten. Er kwamen steeds meer feiten aan het licht over martelingen, mensen die vermoord waren onder zijn bewind en gunstige deals voor de elite.

Maar elke keer werd geclaimd dat Pinochet te ziek was voor een proces. Uiteindelijk overleed hij op 10 december 2006 op 91-jarige leeftijd. Hij heeft nooit terecht gestaan voor de misdaden die hij heeft gepleegd.

Wat is er te zien in het museum?

Er zijn verschillende video’s, krantenberichten en foto’s uit die tijd. Ook kun je naar de emotionele speech van Allende luisteren. Verder zijn er objecten tentoongesteld die dateren uit de periode dat La Moneda werd gebombardeerd. Een verbrandde typemachine bijvoorbeeld en een verbrande ster die ooit het gebouw sierde.

Het meest indrukwekkende is de muur met foto’s van mensen die zijn verdwenen onder het regime van Pinochet. En de getuigenissen van tegenstanders.

Hoewel het museum redelijk deprimerend is ben ik blij dat ik er naartoe ben gegaan. Anders had ik een belangrijk onderdeel van de Chileense geschiedenis gemist.

Alle bijschriften in het museum zijn in het Spaans maar je kunt voor 2000 Peso een Engelse audioguide huren. Filmpjes hebben een Engelse ondertiteling.

Barrio Lastarria

Van alle wijken in Santiago is Barrio Lastarria toch wel mijn favoriet. Het is een hele creatieve wijk waar allemaal alternatieve mensen rondlopen. Je kunt er leuke spulletjes kopen en een drankje doen zonder je heel erg druk te hoeven maken over je spullen. Het is een gezellige, veilige wijk.

En natuurlijk vind je hier ook weer een gezonde dosis streetart.

Cerro Santa Lucia

Cerro Santa Lucia ligt in Barrio Lastarria en is een kleine berg die uitzicht biedt over de stad. Het is een kleine klim omhoog en het uitzicht is redelijk indrukwekkend. Helaas is het ook heel erg druk. Maar goed, je bent er niet de hele dag en de toegang is gratis.

Hard Rock Café Santiago

Natúúrlijk mocht ik een bezoekje aan het Hard Rock Café niet overslaan. In Zuid-Amerika zitten alle Hard Rock Cafe’s in winkelcentra. Meestal ver van het toeristische centrum vandaan. Eigenlijk vind ik dat een beetje raar. In Europa en de VS zitten ze juist allemaal in toeristen gebieden.

Ik denk dat het in Zuid-Amerika anders is omdat de mensen met een dikkere portemonnee rondlopen in de gebieden waar de winkelcentrums zijn gevestigd. En laten we eerlijk zijn, voor een maaltijd bij het Hard Rock Café betaal je vaak wel iets meer.

Anyways ik wilde eigenlijk een tanktop kopen maar ze hadden niks leuks dus besloot ik maar voor een maaltijd te gaan. Ik vroeg om een vegetarische salade en kreeg uiteraard een versie met kip (gebeurde vorige keer ook al in La Paz). De jongen die me hielp, Chileense Harry Potter, excuseerde zich en wilde me een nieuwe salade geven. Maar als ik één ding erger vind dan is het voedselverspilling. En daarom at ik het maar gewoon op. Is die kip in ieder geval niet voor niets gestorven. Als drankje nam ik een Pisco Sour die enorm sterk was. Laten we zeggen dat ik die avond goed geslapen heb.

Hoe reis je rond in Santiago?

Santiago is een grote stad en je kunt dus niet alles lopend doen. Er zijn bussen, taxi’s en Ubers maar het makkelijkste en goedkoopste is de metro. Je kunt op elk metro station een metro kaart kopen waar je vervolgens geld op laat zetten. Daarna check je in. Eigenlijk hetzelfde als in Nederland. Met als verschil dat je in Santiago niet hoeft uit te checken. Ze halen er standaard een bedrag af. Wel minder als je per ongeluk verkeerd incheckt, dan ben je namelijk je geld kwijt.

Je kunt uiteraard ook een fiets huren. Voor het huren van een stadsfiets moet je een app downloaden. Als je daar geen zin in hebt kun je ook een winkel zoeken waar ze fietsen verhuren.

Naar het vliegveld

De eerste keer dat ik naar het vliegveld van Santiago ging nam ik een taxi. Big mistake. Het kostte me bijna 20 euro!

Wat je beter kunt doen is een taxi nemen naar de bushalte waar de Centropuerto bus vertrekt. De bus kost 2000 Peso (2,60 euro) en brengt je naar het vliegveld. Wel stopt de bus een aantal keer onderweg dus hou daar rekening mee. Als je haast hebt dan kun je beter een Uber nemen.

Waar verblijf je?

Ik boekte via Booking.com dit appartement. Het was geweldig. Op de 14e verdieping met een redelijk uitzicht, metro om de hoek en een supermarkt tegenover het flat gebouw.

Voor één persoon is het wel een beetje duur. Ik betaalde ongeveer 32 euro per nacht. Maar omdat het appartement een keuken had heb ik waarschijnlijk wel weer wat geld bespaard. Ok had het appartement een eigen wasserette waar je goedkoop je kleding kon wassen.  

Uitzicht vanuit het appartement

2 Comments

  1. Rosanne Rosanne

    Hanneke!!! Heb jij niet opgelet toen we Il Postino gingen kijken bij Vreeswijk??? Die gaat over Pablo Neruda! En de film NO! heb je blijkbaar ook gemist. Die is ook erg goed, over het einde van de Chileense dictatuur. Nieuwe filmtips dus 😉

    • Boon64 Boon64

      Nee man. Ik was vroeger helemaal niet in dit soort dingen geïnteresseerd. Ik ging ook altijd naar museums en dan las ik nooit de bordjes met info. Nu is dat juist andersom. Als ik niet weet waar het over gaat dan hoef ik er ook niet naar te kijken. Grappig he!
      Ik vraag me af of ik die films ergens kan downloaden want ze zijn behoorlijk oud.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.