Verder naar bericht

Ilha Grande

Voor de kust van Brazilië ligt het eiland Ilha Grande wat letterlijk ‘groot eiland’ betekent. Het eiland staat sinds 2019 op de UNESCO werelderfgoedlijst en is beschermd. Kleinschalig ecotoerisme is toegestaan. Op het eiland vind je zo’n 150 wandelpaden die kleine kustdorpjes met elkaar verbinden. Het is de ideale plek voor wandelliefhebbers of als je op zoek bent naar rust.

Hoe kom je er?

Ik reisde vanuit Rio de Janeiro naar Ilha Grande en boekte een transfer met Easy Transfer. Ik vond het ideaal want ze halen je op bij je hotel/ hostel/ Airbnb in Rio en ze regelen de boottocht van het vaste land naar het eiland.

Ik betaalde in totaal € 40. Hierbij zat ook de transfer van Ilha Grande naar Paraty (mijn volgende bestemming). Je kunt verschillende trajecten met ze boeken.

De openbare bus is misschien voordeliger maar ik vond dit handiger en volgens mij was het ook sneller en veiliger (want: alleen toeristen).

Waar verblijf je?

Easy Transfer dropt je op Ilha Grande bij het dorp Vila Do Abraao. Ik verbleef bij de Biergarten Suites. Niet omdat de plek zulke goede recensies kreeg of omdat een kamer betaalbaar was. Nee omdat ik las dat ze er katten hadden. Drie hele dikke katten.

Ik hou van katten. Als het aan mij lag dan had ik er zes. Maar helaas, mijn vriend is allergisch. Geen katten voor mij dus.

Biergarten Suites was voor mij de perfecte plek. Ik raakte al snel bevriend met één van de dikke haarballen. Mevrouw Poes kwam graag op mijn bed liggen en ik moest haar dan natuurlijk aaien. ’s Avonds probeerde ik haar buiten de deur te houden maar omdat ze dan heel hard ging mauwen en aan de deur krabben liet ik haar toch maar binnen.

De andere twee katten zag ik vooral als ik ontbijt ging maken. Veel interesse voor mij hadden ze niet. Wel voor mijn ontbijtje.

Overigens was het verblijf verder ook flink in orde. Er was een keuken, het was schoon en redelijk stil. Wel zijn de muren een klein beetje dun waardoor ik de mensen in de kamer naast me soms kon horen.

Wat is er te doen?

Ilha Grande is groot maar de dorpjes op het eiland zijn klein. Je kunt natuurlijk lekker een paar dagen op het strand gaan hangen, of gaan snorkelen. Maar ik kwam er vooral om te hiken.

Helaas regende het aan één stuk door toen ik op Ilha Grande was. Ik ben erachter gekomen dat een eiland eigenlijk alleen leuk is als de zon schijnt. Als het regent kun je bijna niks doen.

Dag hikes

Als je de tijd hebt dan kun je een rondje lopen en het hele eiland verkennen. Je wandelt dan van dorp naar dorp. Maar je hebt minstens een week de tijd nodig om dit te kunnen doen.

Ik had maar drie dagen de tijd en ik werd ook nog eens ziek waardoor ik uiteindelijk maar twee dagen overhield.

Als je wilt hiken op het eiland dan raad ik je aan om een kaart met de wandelroutes te halen bij de Tourist Information. Meer informatie kun je ook vinden op het blog van de Stingynomads.

Lopes Mendez Beach

De eerste dag wandelde ik naar Lopes Mendez. Je vindt hier het mooiste strand van het eiland (also they say). De totale hike (heen en terug) duurt ongeveer 6 uur. Onderweg loop je langs een aantal kleine dorpjes/ strandjes.

Als je heel erg moe bent van de wandeling dan kun je ervoor kiezen om terug te gaan per boot.

Ik had heel erg mazzel want toen ik vertrok regende het in Vila Do Abraao, maar toen ik aankwam in Lopes Mendez scheen de zon. Toen ik terug ging begon het net weer te regenen.

De wandelroute is naar het strand is mooi maar je moet goed uitkijken als het geregend heeft. Dan wordt het pad glad. Onderweg kwam ik nog een paar aapjes tegen.

Dois Rios

De tweede dag op het eiland was ik ziek. De derde besloot ik om naar Dois Rios te wandelen. De wandeling is een beetje saai. De weg die je volgt is een soort autoweg. Breed, vol met stenen. Geen mooie boswandeling in ieder geval.

Dois Rios is een beetje eens spookdorp. Ik heb er alleen 4 andere toeristen gezien die, net als ik, voornamelijk geïnteresseerd waren in de verlaten gevangenis.

Candido Mendes gevangenis

In 1886 werd de Candido Mendes gevangenis gebouwd als ziekenhuis waar men mensen met besmettelijke ziektes kon behandelen. Ver van de rest van de wereld. Ilha Grande was perfect want het ligt precies tussen Rio de Janeiro en Sao Paulo.

Het ziekenhuis zorgde ervoor dat mensen op het eiland bleven. Ze gingen bouwden er een leven op. In 1903 werd er een kleine gevangenis gebouwd voor het lokale tuig. Rond die tijd kreeg het ziekenhuis een ander doel. Het werd een gevangenis (Lazareto) voor politieke en militaire gevangenen. In 1913 sloot het even zijn deuren maar in 1930 werd de gevangenis weer geopend. In 1942 werd het gebouw hernoemd van Lazareto naar Candido Mendes.

Omdat men ook zwaardere criminelen wilden gaan dumpen op het eiland werd er een nieuwe gevangenis gebouwd. Eentje met hogere en dikkere muren. De oudere gevangenis werd uiteindelijk opgeblazen. De restanten kun je als bezoeker nog zien. De nieuwe gevangenis kreeg de naam van de oude: Candido Mendes.

De gevangenis heeft een aantal zware criminelen gehuisvest maar ook politieke gevangen. Zoals schrijvers bijvoorbeeld.

In 1994 sloot de gevangenis zijn deuren. Het werd steeds moeilijker voor de bewaarders om de bendes onder controle te houden. Ook was het economisch niet meer te doen om de gevangenis open te houden. Aan het eind hadden de gevangenen het slecht. Er was bijvoorbeeld bijna geen eten. En het was er vies en benauwd.

De gevangenis werd deels vernietig. Het deel wat overbleef is tegenwoordig ingericht als museum.

De laatste gevangene

Toen de gevangenis sloot was er nog één gevangene aanwezig: Julio de Almeida. Hij kreeg een straf van 28 jaar maar werd vrijgelaten in 1994 toen de gevangenis zijn deuren sloot. Hij woonde tot aan zijn dood in Dois Rios.

Seu Julio (zoals hij door velen werd genoemd) was een ware celebrity op het eiland. Hij was ook geliefd bij het gevangenis personeel omdat hij nooit voor problemen zorgde.

In zijn beginjaren was Julio wel gewelddadig. Hij liep op 9 jarige leeftijd weg van huis en kwam in Rio de Janeiro terecht waar hij op het criminele pad belandde. In de gevangenis heeft hij zijn leven gebeterd.

Na zijn vrijlating in 1994 begon Seu Julio visnetten en bootjes gemaakt van hout te verkopen. En hij probeerde een goed voorbeeld te geven aan de jeugd op het eiland.

Wat vond ik ervan?

Het verhaal achter de gevangenis is wel interessant maar het is allemaal in het Portugees. Je kunt natuurlijk de Google Translate app gebruiken maar een engelse vertaling was handiger geweest.

Van de gevangenis zelf is niet veel over. Een paar voormalige cellen die zijn ingericht als museum en de keuken staan nog overeind. De rest is verdwenen. Toen ik er was, was de tuin ook gesloten dus mijn bezoek aan de gevangenis was vrij kort.

Toegang is gratis maar ze vragen wel om een vrijwillige donatie.

Pico de Papegaio

De Pico de Papegaio hike schijnt geen makkelijke hike te zijn. Er wordt aangeraden om deze niet in je eentje te gaan doen en bij voorkeur zelfs met een gids. Omdat het ook nog heel erg regende besloot ik om de hike maar gewoon over te slaan.

In de zomer, met goed weer, kun je een Sunrise tour boeken bij één van de veel bureautjes in Vila Do Abraao.

Laat als eerste een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.