Verder naar bericht

Salta Argentinië!

Na vijf weken rondreizen door Bolivia is het tijd om afscheid te nemen. Ik reis door naar het pittoreske Salta in Argentinië.

Salta ligt in het noordwesten van Argentinië en werd in de 16e eeuw gesticht door de Spanjaarden. Tot 1776 was Salta onderdeel van het koninkrijk Peru. De stad wordt ook wel ‘La Linda’ ofwel ‘De schone’ genoemd.

De meeste toeristen bezoeken Salta voor de mooie koloniale gebouwen en de prachtige omgeving. Perfect voor een roadtrip van een week (of langer).

Pastelkleurige kerk in Salta

Salta – hoe kom je er?

Het ligt eraan waar je vandaan komt natuurlijk. Vanuit Nederland vlieg je eerst naar Buenos Aires en daarna naar Salta (2 uur). Je kunt ook de bus pakken maar dan doe je er 20 uur over.

Ik reisde naar Salta vanuit Tupiza (Bolivia) en dat nam een hele dag in beslag.

Eerst moet je van Tupiza naar Villazon zien te komen, het stadje dat grenst aan Argentinië. Vanuit Tupiza gaan er meerdere bussen om 00:00 uur, 04:00 uur, 10:30 uur en 15:00 uur. Niet echt geweldige tijden. Als je heel vroeg gaat moet je in het donker over straat en kom je veel te vroeg bij de grens aan. Ga je later, dan kom je weer te laat aan.

Ik besloot om een minibusje te nemen. Je weet nooit hoe laat die dingen vertrekken (als er genoeg mensen zijn en het busje vol zit) maar het leek me toch de beste optie. Rond 05:50 uur vertrok ik van het hotel naar het busstation. Rond 06:00 uur kwam ik aan bij het busstation. Er stonden een aantal mannetjes die vroegen waar ik heen moest. “Villazon” zei ik. Ik had mazzel, er was nog één plek over in een busje. Ik stapte in en het busje vertrok meteen. Heehaw!

Online had ik gelezen dat het busje er ongeveer twee uur over zou doen maar na een uurtje rijden (of misschien een beetje racen) kwamen we al aan in Villazon. Tegenover de plek waar het busje stopte was een taxi halte. Ik pakte voor 5 BOB een taxi naar de “la frontera” ofwel, de grens. Daar aangekomen zag ik een enorme rij mensen staan. Ik sloot achteraan aan.

Uiteindelijk heb ik twee uur in de rij moeten wachten tot ik de eindelijk de grens over kon naar Argentinië. Waarom het zo lang duurde? Er was maar één persoon aan het werk. En tussendoor drongen er hier en daar nog wat mensen voor.

Eenmaal over de grens ben je in La Quiaca, het Argentijnse grensdorpje. Ik pakte een taxi naar het busstation en werd al meteen opgelicht. Voor een ritje van 5 minuten moest ik 50 BOB betalen. “50 BOB!!?” zei ik. “Es een broma??” ofwel “is dit een grap?”. Nope. Geen grap. Gewoon dokken. Met tegenzin gaf ik de man het geld.

Eenmaal uit de taxi werd ik meteen aangesproken door wat mannetjes “bus? Salta?” en voor ik het wist stond ik in het kantoor van Balut. De bus organisatie die van La Quiaca naar Salta rijdt. Voor 20 euro kocht ik een kaartje. Daarna wisselde ik mijn Boliviano’s om voor Pesos. Natuurlijk kreeg ik veel minder terug dan ik wilde door de wisselkoers. Na wat onderhandelen kreeg ik er nog 50 Pesos bij maar dat was het dan wel. Ik heb zo’n 6 euro verlies gemaakt.

De bus zou binnen 30 minuten vertrekken dus ik ging nog snel even op zoek naar de wc. Ik ontmoette een dame uit Salta die ook op zoek was naar de wc. Uiteindelijk belandde we bij een restaurant (met héle smerige wc’s). Daarna kreeg ik nog een kopje thee van de dame, die ze in een thermosfles had meegenomen. Ze was op weg naar huis en had er net een zes daagse trip opzitten naar Peru. Ze was naar Machu Picchu geweest, helemaal vanuit Salta met de bus. Ik werd al moet van het idee. Helemaal met de bus van Argentinië, door Bolivia naar Peru. In zes dagen!

Tijd om naar de bus te gaan. Ik gaf mijn tas af en tot mijn grote verbazing moest ik betalen. Zo’n 30 Pesos. Absurd. In Bolivia geef je gewoon je tas af en dat is het. In Argentinië moeten ze er geld voor hebben. En je kunt ze maar beter betalen ook want anders vind je aan het einde van de trip misschien je tas niet meer terug.

De busrit zelf vond ik dramatisch. De rit van La Quiaca naar Salta zou zo’n zes uur moeten duren. Het duurde acht uur. De bus stopte zo’n beetje OVERAL en de chauffeur ging tijdens één van de stops ergens uitgebreid eten. Ik denk dat we er zeker 50 minuten hebben stil gestaan. Ik werd helemaal gek. Ook omdat ik nog steeds ziek was en de bus niet echt goede stoelen had. Slapen was dus onmogelijk.

Waar verblijf je in Salta?

Toen ik na elf uur reizen eindelijk aankwam in Salta was ik helemaal kapot. Het enige dat ik wilde doen was slapen. En dat kon gelukkig goed in het hotel dat ik had geboekt: Hotel Antiquo Convento. Wat een heerlijke plek om te verblijven. Rustig, mooie omgeving, heerlijk groot bed. En ook nog eens voor een redelijke prijs: zo’n 32 euro per nacht. Normaliter boven mijn budget maar mijn vriend zou de volgende dag aankomen. En dan konden we de prijs dus delen.

Binnenhofje bij Hotel Antiquo Convento

Naar het ziekenhuis in Salta

Helaas kwam ik er in Salta achter dat ik toch wat zieker was dan ik dacht. In eerste instantie dacht ik dat ik last had van hoogteziekte en dat het na een paar dagen wel over zou gaan. Maar in Salta werd ik eigenlijk alleen maar zieker. Nadat ik mijn vriend had opgehaald van het vliegveld dook ik meteen mijn bed weer in. De volgende dag heb ik ook nog de hele dag in bed gelegen. De dag erna besloot mijn vriend dat het tijd was om naar het ziekenhuis te gaan.

We vroegen de receptie om een taxi te boeken naar het beste ziekenhuis. Dat was een Zwitserse privé kliniek.

Omdat ik pijn had op de borst werd er een foto gemaakt. Ook moest ik bloed prikken en urine inleveren. Bij het bloed prikken ging ik bijna knock out. Ik hou sowieso niet van bloed prikken (want: bang voor naalden) maar dat het zwart wordt voor je ogen, dat heb ik nog nooit meegemaakt. Mijn vriend zei dat ik zo wit was als een laken. Great.

Na een uurtje kwam de uitslag al binnen. Bloed was goed, urine ook en uit de foto bleek dat ik wat slijm in de longen had. Ik kreeg een recept voor antibiotica en iets om de koorts (die ik inmiddels al twee weken had) naar beneden te krijgen. De pillen kon ik ophalen bij een willekeurige Farmacia. Totale kosten voor de onderzoeken en pillen: 120 euro. Wow. Wat een verschil met Nederland. Daar betaal je zonder verzekering vijf keer zoveel (misschien nog wel meer).

Foto van mijn longen

Salta’s kabelbaan

Salta heeft net als La Paz een eigen kabelbaan! Nu is die van Salta wel een stuk kleiner. Er is maar één lijn en daarmee kun je van Parque San Martin naar Cerro San Bernardo. Vanaf deze plek heb je een mooi uitzicht over de stad.

De kabelbaan is wel een beetje prijzig. Je betaalt zo’n 300 Pesos (7 euro) voor een retourtje. Wij besloten alleen omhoog te gaan voor 150 Pesos en daarna terug te lopen naar de stad.

Eigenlijk was dit voor mij een beetje te zwaar. Ik was net één dag aan de antibiotica en enorm moe. Ik liep als een oma de trappen af. Vervolgens moest ik bijkomen in een restaurant en daarna zijn we terug gegaan naar het hotel.

Mummies in Salta

Als je mijn blog volgt dan weet je dat ik in Arequipa een bezoekje heb gebracht aan mummie Juanita. Een Inca kind dat ooit werd geofferd, bovenop een berg in de Andes. In het Museo de Arquelogia de Alta Montana in Salta liggen drie andere kinderen die gevonden zijn. Ook wel bekend als de mummies van Llullaillaco.

Één van de kinderen (een meisje van rond de 15 jaar oud) is ontzettend goed bewaard gebleven. Eigenlijk ging ik speciaal voor haar naar het museum. Helaas bleek bij aankomst dat alleen de mummie van het jongetje te zien was. Blijkbaar wisselen ze om de zes maanden. Dat wist ik niet van tevoren, beetje balen.

Naast de mummies vind je in het museum archeologische vondsten uit de Inca periode.

Toegang tot het museum kost zo’n 170 ARS (4 euro) per persoon. Je mag helaas nergens foto’s van maken.

Deze mummie had ik graag in het echt gezien maar helaas… Image via Wikipedia

De Kathedraal van Salta

De kathedraal van Salta ligt aan het centrale plein: Plaza 9 de Julio. De kathedraal werd in 1878 gebouwd en heeft aan de buitenkant een roze kleur.

In de kerk vind je de resten van Generaal Martin Miguel de Güemes, de beroemdste inwoner van Salta. Hij speelde een belangrijke rol tijdens de onafhankelijksoorlog.

Leuk die kerststal, maar waar is de hoofdrolspeler!?

Plaza 9 de Julio

Het Plaza 9 de Julio is het centrale plein van Salta. Vroeger werd het plein gebruikt om mensen terecht te brengen en te martelen. Tegenwoordig is het een sociale plek waar oud en jong elkaar ontmoet. Het plein wordt omringd met restaurantjes, de Kathedraal van Salta en het MAAM (Museo de Arqueologia de Alta Montana).

San Francisco klooster

Het San Francisco klooster werd in de 18e eeuw gebouwd naar een design van St. Franciscus. Een briljante man als ik de gids mag geloven. Hij was niet alleen monnik maar ook een wetenschapper. Een soort Leonardo Da Vinci zeg maar.

De monniken van het San Francisco klooster hadden hun eigen krant die ze tot 2007 uitbrachten. Ook maakten en ontwikkelden ze foto’s en zette ze zich actief in voor arme kinderen.

Tegenwoordig wonen er nog 3 monniken in het klooster. Dat is de reden waarom je niet alles kunt bekijken. Slechts een klein deel is (met gids) toegankelijk. Je kunt voor een extra bedrag de toren beklimmen (uitzicht is niet heel spectaculair) en toegang tot de kerk is gratis.

Auto huren in Salta

Het plan was om een dag of twee in Salta te blijven en daarna een roadtrip te maken van zes dagen. Helaas stak mijn ziekte daar een stokje voor. Uiteindelijk hebben we een korte roadtrip gemaakt van twee dagen én een dagtrip.

We huurden een auto bij Hertz voor vier dagen. Mocht je een auto huren in Salta zorg er dan voor dat je deze bij vertrek héél goed controleert en zo’n 100 foto’s maakt. Toen wij aankwamen bij Hertz zaten er twee Nederlanders die moesten betalen voor een paar krassen. Volgens hen zaten die krassen er al en hadden ze daar ook foto’s van gemaakt. Maar Hertz vond de foto’s niet duidelijk genoeg. Het Nederlandse stel moest vervolgens moesten naar het politie bureau om een rapport op te laten maken voor de verzekering.

Toen wij de auto inleverden bij het vliegveld van Salta werd er ook een opmerking gemaakt over krassen. Mijn vriend gaf aan dat deze er al zaten en dat we goede foto’s hadden gemaakt. Uiteindelijk kwamen we ermee weg zonder kosten. Maar ze probeerden het dus wel.

De berg met 14 kleuren

Tijdens mijn bezoek aan Salta wilde ik één ding echt heel graag zien: El Hornocal. Ofwel de berg met 14 kleuren. Deze ligt in het noorden van Argentinië in de provincie Jujuy. Vanuit Salta is het zo’n 4 tot 5 uur rijden.

De route naar de berg met 14 kleuren is al heel mooi

Zijn het vincunas of guanacos?

Eigenlijk mag je niet met je huurauto naar El Hornocal rijden. Het is een onverharde weg die het snelst en makkelijkst gereden kan worden in een auto met 4WD. Je kunt je huurauto achterlaten in het plaatsje Humahuaca en vanaf daar een trip naar de 14 kleurige berg boeken.

Wij waren eigenwijs en reden de weg tóch in eigen huurauto. Dat lukte op zich best aardig maar duurde wel enorm lang. Toen we eenmaal bij de berg met 14 kleuren aankwamen was het zes uur ’s middags. Er hing een gemene donderwolk boven de bergen en het begon al licht te regenen. We hadden vijftien minuten om El Hornocal in al zijn glorie te bewonderen. Daarna maakten we dat we wegkwamen.

Kerst avond in Maimará

Die avond verbleven we in Maimará. Ik had een huisje geboekt bij Cabanas Paqa Paqa. We werden vriendelijk ontvangen door Leticia, haar man en haar vader Carlos. Ik vroeg Leticia of er die avond, kerst avond, een restaurant open zou zijn in Maimará. Ze zei van wel maar dat we ook bij hun mochten eten. We kozen voor de laatste optie.

Het werd een gezellige avond met veel wijn, champagne en Argentijns eten (met veel vlees). Naast de eettafel stond een ouderwetse grote tv. We keken de hele avond naar Argentijnse popmuziek. Rond 00:00 uur liepen we naar buiten want op kerstavond steekt men in Argentinië vuurwerk af. Het was niet veel maar toch leuk om te zien. Daarna vond ik het welletjes en was het tijd om te gaan slapen.

Aan het ontbijt bij Cabanas Paqa Paqa in Maimará

De berg met 7 kleuren

De volgende dag vertrokken we naar het dorpje Purmamarca voor de berg met zeven kleuren. Het viel me, na het zien van de 14 kleurige berg, een beetje tegen. Deze berg is kleiner en het dorpje is nogal toeristisch.

Onderweg rij je door de Yungas, een soort tropisch bos gebied

Eerste kerstdag werd groots gevierd langs de rivierbedding

Parque Nacional Los Cardones

Na onze tweedaagse trip naar Jujuy trokken we een dagje uit voor het zuiden van Salta. We reden via Cerillos naar Parque Nacional Los Cardones (Nationaal cactus park).

Deze route is schitterend. Je rijdt door de bergen, langs landschappen met de meest geweldige kleuren en eindigt in een park met gigantische cactussen. De route is voor één dag rijden wel erg lang maar het zeker waard.

Voor de volgende keer

Eigenlijk wilde ik een rondje rijden vanuit Salta. Dat was niet mogelijk omdat ik ziek was. Ik zou best nog wel een keer terug willen gaan naar Salta en dan bijvoorbeeld Cafayete bezoeken (wijnstreek) en de Sallinas Grandes (zoutvlaktes). Ik heb natuurlijk die van Uyuni en Salt Lake City al gezien, maar het blijft mooi.

Laat als eerste een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.