Verder naar bericht

Auschwitz en het joodse ghetto

Onze stedentrip naar Krakau begon niet zo goed. Door een geannuleerde vlucht moesten we op campinggebedjes slapen en misten we de eerste dag van onze mini-vakantie. Maar ik heb wel kunnen zien waar ik voor kwam: Auschwitz.

Waarom naar Auschwitz?

Het is lastig om uit te leggen waarom ik naar Auschwitz wilde. Als je de oorlog zelf niet hebt meegemaakt, maar er wel constant over hebt gelezen, dan blijft het onwerkelijk. Een paar woorden op papier. Plat, zonder emotie. Ik wilde met mijn eigen ogen het kamp zien om er een gevoel bij te krijgen. Om te zien wat die mensen hebben moeten doormaken en om de slachtoffers te herdenken.

Op eigen houtje of met een tour

Via een link op de website www.bezoekkrakau.nl boekte ik een Engelstalige tour naar het kamp. Eigenlijk had ik op eigen houtje heen willen gaan, omdat je dan toch meer je eigen tijd kan verdelen. Maar je komt er dus niet zomaar in, en dat las ik helaas te laat op de website van bezoek krakau. Hoewel het kamp gratis is moet je wel een kaartje hebben. Want er mogen mag maar een beperkt aantal bezoekers per keer naar binnen.

Wil je op eigen houtje? Dat kan alleen vóór 10.00 uur of ná 16.00 uur. Want vanaf 10.00 uur gaan de groepen met gids naar binnen. En een kaartje moet je dan van tevoren reserveren op de Auschwitz site. Tegen de tijd dat ik ging kijken (een week van tevoren) warenalle individuele kaartjes al weg. Aangeraden wordt om minstens twee maanden van tevoren al kaarten te reserveren.

Gelukkig kon ik nog wel een tour boeken via GetYourGuide voor 35 euro per persoon. En eigenlijk was dat best wel handig. We werden netjes voor onze Airbnb opgehaald met een busje. Daarna gingen we nog zes andere mensen ophalen (twee stops) en werden we naar het ‘moederkamp’ Auschwitz 1 gereden. Hier werden samengevoegd met een andere groep en gingen we met een gids mee die in het Engels uitleg gaf over het kamp en de vreselijke dingen die er gebeurde. Je ziet hier onder andere het ‘Arbeit macht frei’ hek waar de Joden door naar binnen moesten.
Auschwitz Arbeit macht frei bord

Auschwitz I

Het was vreemd om op deze plek te zijn en hier rond te lopen. Je weet wat er gebeurd is. Er hangen foto’s van Joden in de beruchte gestreepte ‘pyjama’s’ en achter glas zie je hopen haar, brillen, schoenen en koffers. Er liggen lege blikken die vol hebben gezeten met Zyklon B, het gifgas waarmee de goden zijn vergast. Je gaat zelfs nog even door de gaskamer waar al die mensen zijn omgekomen. En even later zie je de ovens waarin de lijken zijn verbrand.

En tóch is het enorm moeilijk om je voor te stellen dat het allemaal écht is gebeurd. Toen wij er waren scheen het zonnetje vriendelijk op de gebouwen. Er stond een klein briesje en het gras was groen en levendig. Afgezien van de groepen toeristen was het zelfs een beetje stil. Bijna vredig. En om dan te bedenken dat het er al die jaren terug heel anders aan toe ging. Dat is heel bizar en moeilijk voor te stellen. Je kunt het je gewoon niet voorstellen.
Auschwitz-1Auschwitz kamp 1Auschwitz-1Auschwitz Zyklon-BAuschwitz schoenenAuschwitz brillen

Auschwitz II

Na de tour die ongeveer 1,5 uur duurt was er een korte pauze en reden we door naar Auschwitz 2, beter bekend als Auschwitz Birkenau. Dit kamp is 20x zo groot als het moederkamp. Hoewel veel barakken zijn afgebrand staan er nog genoeg waar je in kunt kijken. De crematoria zijn door de Duitsers vernietigd. Ze wilden natuurlijk hun sporen uitwissen. Ook staat er nog één wagon, die aantoont hoe de Joden (en zigeuners, homo’s etc.) werden vervoerd naar het kamp. Als beesten.
Auschwitz BirkenauAuschwitz BirkenauAuschwitz Birkenau wagon

De dodenbarak, waar vrouwen zaten die ter dood veroordeeld waren (eigenlijk was iedereen dat in dat kamp maar ok) hebben we bezocht. Moeilijk om je voor te stellen dat er zeshonderd vrouwen in zo’n klein gebouwtje zaten. Én dan ook nog allemaal ziek en aan de diarree. Dat er mensen zijn die de ellende hebben overleefd is echt een wonder.

Auschwitz vrouwen dodenbarak
Auschwitz Birkenau dodenbarak

Het bezoek aan dit kamp duurde ook ongeveer 1,5 uur. Net even iets te kort. Ik had nog even bij de houten barakken willen kijken die vernieuwd zijn. Maar daar was geen tijd voor. We hadden natuurlijk zelf nog langer kunnen blijven en dan terug kunnen gaan met de bus en de trein. Maar eigenlijk vonden we het wel prettig om gewoon met de groep terug te keren. Dus deden we dat.

De fabriek van Oscar Schindler

Omdat we heel vroeg waren begonnen waren we weer redelijk op tijd terug. Rond 14.00 uur in de middag. We besloten om naar de fabriek van Oscar Schindler te gaan (je kent ‘m vast van de film Schindler’s List). We volgden een deel van de looproute uit het boekje ‘100% Krakau’ van time to momo. Dit boekje is overigens geschreven door de mensen die ook de website www.bezoekkrakau.nl beheren. We liepen door Podgorze naar het museum van Schindler. Om heel eerlijk te zijn vond ik het een beetje tegenvallen. Het merendeel gaat niet eens over Schindler. En je kunt ook niet goed zien dat het ooit een fabriek was. Wel vond ik de tentoonstelling over het Joodse ghetto interessant.

Bureau Oscar Schindler
Bureau Oscar Schindler

Het Joodse Ghetto

Tijd om verder te gaan met onze wandeling. We liepen onder andere langs het enige stukje muur wat is overgebleven van het Joodse ghetto. En daarna langs het ‘Plein van de Helden’. Nadat de laatste Joden uit het ghetto werden vervoerd naar kampen bleef dit plein vol staan met verloren meubels. Nu staat er een monument. Zeventig lege stoelen die symbool staan voor de leegte die achterbleef.

Het laatste stukje muur van het Joodse Ghetto
Muur Joodse Ghetto Krakau
Plein van de helden
Plein van de helden

Vervolgens liepen we langs Cricoteka wat kunstwerken tentoonstelt van een beroemde Poolse kunstenaar. Vooral het plafond is opvallend. Dat is namelijk net een hele grote spiegel.

Cricoteka met spiegelplafond
Cricoteka

Kladka Ojca Bernatka brug,

Vervolgens liepen we een stukje over de Kladka Ojca Bernatka brug, waar allemaal circusachtige beelden hangen. Ik weet niet of dit een tijdelijke tentoonstelling is of dat ze er altijd hangen maar het is leuk om te zien.

Acrobatiek op de Kladka Ojca Bernatka brug
Kladka Ojca Bernatka brug

We aten bij Macaroniarnia (tip uit het 100% krakau boekje). Een voorgerecht, hoofdgerecht én drinken voor maar 18 euro! Dus 9 euro per persoon. In Nederland eet ik niet eens in mijn eentje voor dat bedrag, en zeker niet met een hoofdgerecht erbij.

Laat als eerste een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.